Das Rabengedicht:

Dieses Special ist dem Herzen dieser Webseite gewidmet: dem Weißen Raben. Der Weiße Rabe untersucht die Mischung aus ‘paranormalem’ und paranormalem Betrug, der Weiße Rabe betreibt Wahrheitsfindung, der Weiße Rabe ist der Mittelsmann, der Skeptiker, der zwischen zwei Polen steht, nicht der Softie, der alles direkt nimmt, aber auch kein Pseudo- Skeptiker, der alles ablehnt, was nicht direkt materiell oder nicht bereits wissenschaftlich erforschtes Gebiet ist. Der Weiße Rabe sucht sorgfältig seinen Weg in die Mäander der wirklichen Tiefe dieser und jenseits dieser Welt.

Das Hintergrundthema dieser Seite, nach der geheimnisvollen Dame mit dem Hoodie am Strand, ist seit einiger Zeit die mystische Atmosphäre von Edgar Allan Poes „Der Rabe“. Ich habe diesem Bestseller-Gedicht im Jahr 2022 etwas hinzuzufügen. Der Rabe in Poes Gedicht repräsentiert die Melancholie, die Hauptfigur des Gedichts hat seine geliebte Lenore an Meister Tod verloren und ist für immer gebrochen. Alle Hoffnung auf eine gute Zukunft ist verloren. „Nevermore“ sagt der schwarze Rabe jedes Mal, wenn die Hauptfigur des Gedichts den ungebetenen Gast um einen Hoffnungsschimmer bittet. Poe durfte während seines physischen Lebens und unmittelbar nach der Veröffentlichung dieses Gedichts seinen eigenen Ruhm erfahren. Kinder auf der Straße rannten hektisch hinter ihm her, ahmten einen fliegenden Raben nach und riefen vor Freude: „Nie mehr!“

Das Gedicht hat sich weltweit eingenistet, und der intelligente schwarze Rabe hat sich auch als Symbol eingenistet, oft zu Unrecht als Bote dunkler Omen. Vielmehr ist der Rabe mit hohem IQ ein Bote sehr tiefer Botschaften. In Poes Fall war es eine Botschaft der Unerbittlichkeit, Lenore ist tot, nicht nachjammern. Ich selbst gehe seit dem Tod von Rob Nanninga im Jahr 2014 (und natürlich von vielen weiteren geliebten Menschen und Tieren) ähnlich damit um. Und nein, wie Poe bin ich nicht erfreut. Betritt Constantia, und Constantia sagt, da ist auch der Weiße Rabe. Er kommt jetzt, im Jahr 2022, und er sagt: „Ja, es gibt Hoffnung, Meister Tod kann besiegt werden, wir schauen jetzt in diese andere Welt, Kontakt mit ‚Verstorbenen‘ ist möglich, weil sie einfach existieren, in einer zeitlosen oder in einer ‘allen-Zeiten-zu-gleicher-Zeit-Welt’. Dies wird ein Thema eines nächsten Blogs sein, Rob Nanninga tut dies auch über Sophie, siehe die vorherigen zwei Parameter-Blogs, Vorschläge dafür.

Aber der Weiße Rabe sagt in dieser Zeit von Pandemien, Klimakatastrophen und Kriegen noch mehr: „Die Neue Welt steht vor der Tür, Leute, und wer nicht mit mir ist, ist gegen mich und geht über Bord, denn der Frieden will kommen, es tut mir leid, lange genug gewarnt und Chancen gehabt, weiter!” Nun, jeder bekommt viele Chancen, aber es gibt jetzt ziemlich viele echte weiße Friedensfedern zu zeigen, so oder so.

Ich bat Mayumi Acosta, mich in zwei Einstellungen zu fotografieren, einmal mit dem und als der Schwarze(n) Raben, einmal mit dem und als der Weiße(n) Raben. Meister Mayumi war positiv rabiat.

When the desert sun has passed horizon's final light
And darkness takes it's place...
We will pause to take our rest.
Sharing songs of love,
Tales of tragedy.

The souls of heaven
Are stars at night.
They will guide us on our way,
Until we meet again
Another day.
When a poet sings the song and all are hypnotized,
Enchanted by the sound...
We will mark the time as one,
Tandem in the sun.
The rhythm of a hymn.

The souls of heaven
Are stars at night.
They will guide us on our way,
Until we meet again
Another day.
When the dawn has come
Sing the song,
All day long.

We will move as one,
Bear the load
On the road.

The souls of heaven
Turn to stars
Every single night
All across the sky...
They shine.


Het gedicht van de Raaf:

Deze Special staat in het teken van het hart van deze site: de Witte Raaf. De Witte Raaf onderzoekt de mengelmoes van ‘paranormaal’ en paranormale fraude, de Witte Raaf doet aan waarheidsvinding, de Witte Raaf is de Middelman, de skepticus die tussen twee polen staat, niet de softie die alles direct aanneemt, maar ook niet de pseudo-skeptikus die alles verwerpt wat niet direct materieel of niet reeds wetenschappelijk ontgonnen terrein is. De Witte Raaf zoekt zich zorgvuldig een weg in de meanders van de werkelijke diepgang van deze en voorbij deze wereld.

Het achtergrondthema van deze site is, na de geheimzinnige dame met hoodie op het strand, alweer een tijd de mystieke sfeer van Edgar Allan Poes “The Raven”. Aan dit bestseller gedicht heb ik in 2022 iets toe te voegen. De raaf in Poes gedicht staat voor de zwaarmoedigheid, de hoofdpersoon van het gedicht heeft zijn geliefde Lenore verloren aan Meester Dood en hij is voor altijd gebroken. Alle hoop op een goede toekomst is verloren. De zwarte raaf zegt steeds alleen maar “Nevermore”, elke keer als de hoofdpersoon van het gedicht de ongenode gast smeekt om een sprankje hoop. Poe mocht zijn eigen roem nog tijdens zijn fysieke leven ervaren en wel meteen na het uitkomen van dit gedicht. Kinderen op straat renden achter hem aan, door het dolle heen, imiteerden een vliegende raaf en riepen vergenoegd: “Nevermore!”

Het gedicht nestelde zich wereldwijd, en ook de intelligente zwarte raaf nestelde zich als symbool, vaak onterecht als boodschapper van duistere omens. Eerder is de high-IQ raaf een boodschapper van zeer diepe berichten. In Poes geval was het een boodschap van onverbiddelijkheid, Lenore is dood, deal er maar mee. Ik zelf heb hier op eendere wijze mee te maken sinds Rob Nanninga’s overlijden in 2014 (en natuurlijk van veel meer geliefde mensen en dieren). En nee, net als Poe ben ik not pleased. Enter Constantia, en Constantia zegt, er is ook nog de Witte Raaf. Hij komt nu, in 2022 en hij zegt: “Jawel, er is hoop, Meester Dood is te verslaan, we kijken nu in die andere wereld, contact met ‘overledenen’ is mogelijk, want zij bestaan gewoon, in een tijdloze dan wel ‘alle-tijden-tegelijk’ wereld. Dit zal een thema van een volgend blog worden, Rob Nanninga doet ook via Sophie, zie de vorige twee Parameter blogs, aanreikingen hiertoe.

Maar de Witte Raaf zegt meer in deze tijd van pandemieën, klimaatrampen en oorlogen: “De Nieuwe Wereld staat in de deuropening, mensen, en wie niet met mij is, is tegen me en gaat overboord, want de Vrede wil komen, sorry hoor, lang genoeg gewaarschuwd en kansen gehad, next!” Wel, iedereen krijgt heel veel kansen, maar er dienen nu toch wel flink wat oprechte witte vredesveren getoond te worden, zoiets.

Aan Mayumi Acosta heb ik gevraagd mij in twee settings te fotograferen, een met, en als, de Zwarte Raaf, een met, en als, de Witte Raaf. Meester Mayumi wist er wel raaf mee.

When the desert sun has passed horizon's final light
And darkness takes it's place...
We will pause to take our rest.
Sharing songs of love,
Tales of tragedy.

The souls of heaven
Are stars at night.
They will guide us on our way,
Until we meet again
Another day.
When a poet sings the song and all are hypnotized,
Enchanted by the sound...
We will mark the time as one,
Tandem in the sun.
The rhythm of a hymn.

The souls of heaven
Are stars at night.
They will guide us on our way,
Until we meet again
Another day.
When the dawn has come
Sing the song,
All day long.

We will move as one,
Bear the load
On the road.

The souls of heaven
Turn to stars
Every single night
All across the sky...
They shine.


The Raven Poem:

This Special is dedicated to the heart of this site: the White Raven. The White Raven investigates the mix of ‘paranormal’ and paranormal fraud, the White Raven does truth-finding, the White Raven is the Middelman, the skeptic who stands between two poles, not the softie who takes everything directly, but also not the pseudo-skeptic who rejects everything that is not directly material or not already scientifically explored territory. The White Raven carefully searches his way into the meanders of the real depth of this and beyond this world.

The background theme of this site, after the mysterious lady with the hoodie on the beach, has been the mystical atmosphere of Edgar Allan Poe’s “The Raven” for some time now. I have something to add to this bestselling poem in 2022. The raven in Poe’s poem represents the melancholy, the main character of the poem has lost his beloved Lenore to Master Death and he is broken forever. All hope for a good future is lost. The black raven just says “Nevermore” every time the main character of the poem begs the uninvited guest for a glimmer of hope. Poe was allowed to experience his own fame during his physical life and immediately after the publication of this poem. Children in the street ran after him, frantically, imitating a flying raven and exclaiming in delight, “Nevermore!”

The poem nestled worldwide, and the intelligent black raven also nestled as a symbol, often unjustly as a messenger of dark omens. Rather, the high-IQ raven is a messenger of very deep messages. In Poe’s case it was a message of implacability, Lenore is dead, deal with it. I myself have been dealing with this in a similar way since Rob Nanninga’s death in 2014 (and of course of many more beloved people and animals). And no, like Poe, I’m not pleased. Enter Constantia, and Constantia says, there’s also the White Raven. He comes now, in 2022 and he says: “Yes, there is hope, Master Death can be defeated, we now look into that other world, contact with ‘deceased’ is possible, because they just exist, in a timeless or ‘ all-times-at once’ world. This will be a theme of a next blog, Rob Nanninga also does via Sophie, see the previous two Parameter blogs, suggestions for this.

But the White Raven says more: In this time of pandemics, climate disasters, and wars: “The New World stands in the doorway, folks, and whoever is not with me is against me and to go overboard, for Peace wants to come, sorry, been warned long enough and had opportunities, next!” Well, everyone gets a lot of opportunities, but there are now quite a few genuine white peace feathers to be displayed, something like that.

I asked Mayumi Acosta to photograph myself in two settings, one with, and as, the Black Raven, one with, and as, the White Raven. Master Mayumi was ravenous.

When the desert sun has passed horizon's final light
And darkness takes it's place...
We will pause to take our rest.
Sharing songs of love,
Tales of tragedy.

The souls of heaven
Are stars at night.
They will guide us on our way,
Until we meet again
Another day.
When a poet sings the song and all are hypnotized,
Enchanted by the sound...
We will mark the time as one,
Tandem in the sun.
The rhythm of a hymn.

The souls of heaven
Are stars at night.
They will guide us on our way,
Until we meet again
Another day.
When the dawn has come
Sing the song,
All day long.

We will move as one,
Bear the load
On the road.

The souls of heaven
Turn to stars
Every single night
All across the sky...
They shine.


28 januari 2022. Via social media meldt zich Sophie, een nickname, volledige naam bij mij bekend. Ze zegt dat Rob Nanninga in een droom van haar verschenen is, maar dat dit al een aantal jaar geleden is en dat ze ook niet weet waarom ze er nu mee komt.

Zelf kan ik dat beter plaatsen. U kunt in de blogs sinds de pandemie en nu ook de Rusland oorlog lezen dat er van alles in mijn leven op zijn kop is gaan staan, ook in mijn relatieleven. Het vreemde Darkwood en Henryk verhaal dat nog steeds gaande is, dat wil zeggen: het Henryk verhaal is nog vol in ontwikkeling. Het is inmiddels al weer bijna 8 jaar geleden dat Rob op, of net voor, Hemelvaartsdag zijn aardse jas aan de kapstok hing. De ruige 2020-2022 jaren creëren een diep existentieel momentum bij mij en ja, de timing klopt. Ik plaats de relevante zinnen als één verhaal achter elkaar: (slechts minor edits qua taal)

Hoi Constantia; 1 keer is Rob Nanninga in mijn droom verschenen. Hij stond heel chill met een hele lelijke (ahum) bruine coltrui. In een deur opening.
Ik was angstig. Ik wil niks met mannen te maken hebben. Maar hij stond daar heel rustig. Hij stelde mij soort van gerust. Hij zei ik blijf hier staan. Ik wilde het eerder vertellen maar bang dat je het raar vond. Of vervelend vond. Heb vervelende dingen met mannen meegemaakt maar dit was oké.

[Op vraag hoe ze hem kent>] Via jou, via Skepsis. Maar nooit contact gehad. Ik ben van 1989 dus kan niet. Ik ben vroeger een 🙄 Robert ten Broeke aanhanger geweest. Het enige wat ik nog weet;
Hij stond nonchalant in de deuropening. De deurpost was oudroze met een soort golfje erin en de muur was spierwit. Hij zei dat ik niet bang hoefde te zijn. Ik voelde dat het oké was. Een soort rust. Ik herkende hem later en vroeg of hij je man was en hij beaamde dat. Toen wist ik helemaal zeker dat ik niet bang hoefde te zijn. Hij zei dat het goed was dat je alles van Robbert en Stan aan het licht bracht. In die tijd volgde ik je blog over die 2 en alles eromheen. Er was een moment dat ik me zorgen ging maken toen ze iets raars met je adres hadden gedaan. Ik weet niet meer wanneer of wat precies. Haha ik moest even gniffelen. Hij leek ietwat verlegen. En een soort ondeugende glimlach. Toen hij zei dat het je man was.

[vraag verduidelijking “ondeugend”]

Nee ondeugend is een groot woord. Ik heb een vastgestelde lichte vorm van autisme. Mn intelligentie is gelukkig normaal volgens de psycholoog, maar ben 3 maanden te vroeg geboren en vind het echt moeilijk om gezichtsuitdrukkingen te omschrijven. Is er een stapje minder dan echt ondeugend? Ik ga er morgen voor zitten als het lukt. (tekening)

[Ik had gevraagd om een tekening van de droomsituatie, en ik was al heel snel zeer enthousiast omdat ik nu wist wat ze met die blik bedoelt, namelijk Robs mild-ironische, onderzoekende blik].

Poeh ik probeer bij het begin te beginnen. Vanaf mijn 6e jaar gepest en 1 nare misbruik ervaring meegemaakt. Ik verstijfde helemaal en kon ook bij de politie geen woord uitbrengen. Het knuffelbeertje was mijn beste vriend. Rond mijn 13e tot 15e ook veel misbruik meegemaakt (dat was een bekende)
Daarna “vrienden” gemaakt maar die waren zogenaamd heel spiritueel, verschillende “rituelen” gedaan met massages, ei ritueel. En daarna geloofde ik in Robbert; verdomme nog geld voor zijn boek neergelegd. En toen dat allemaal aan het licht kwam dacht ik ik trap er nooit meer in. Oja van mijn 13e tot 15e; dat was dus in Groningen

Ik had Sophie gevraagd om een tekening van de situatie in de droom en tot mijn verrassing ging ze er meteen op in en ze kwam niet heel veel later met een charmant poppetje qua tekening die me zelfs al meteen aan Robs typische ‘leunende houding’ deed denken, dit is namelijk hoe ik hem heb leren kennen ná zijn overgaan. Ik zie hem vaak voor mijn geestesoog, in een leunende houding tegen een boom als ik aan het fietsen ben bijvoorbeeld, met de lieve glimlach en de onderzoekende en licht ironische blik in zijn ogen. Sophie vond het woord “ironisch” perfect toen ik haar hem beschreef na haar opmerking over “ondeugende blik”, dat was het exact, volgens haar, mild- ironisch en onderzoekend, zeer vriendelijk. Maar verder dan deze tekening rudimentalen kwam Sophie niet en ze kwam zelf met het idee haar goede, en dit al sinds kindstijd, vriendin Jessica te vragen, en die wilde wel, maar zij bleek het zo druk te hebben dat de belasting te groot werd. Jessica kwam daarop vervolgens zelf met het idee dat haar zus, ook artistiek zeer begaafd (werd verder niet duidelijk, gewoon dit werd gezegd) Monique het zou gaan doen. En zowaar, Monique wilde het proberen. Ik benoem de string van ontwikkelingen, want deze keten zal 100% aantonen dat niets van dit alles in scene gezet kan zijn (voor de ongelovige en wantrouwende skeptici): Jessica kwam dus met het idee Monique te vragen.

Voor mij waren Jessica en Monique gewoon namen, er was nog geen achternaam, hun achternaam Van Deursen kwam pas later in april 2022, en het “Van Deursen” appelleerde bij mij toen wel aan Brabantse (qua die typische gezellige Nederlandse achternaam) gevoelens, immers heb ik daar zelf lang gewoond en ik ben er ook geboren, maar ik had dus totaal geen voorstelling van de twee dames, ik dacht eerlijk gezegd dat het – ja, shame on me – ‘gewoon’ twee doorsnee dames waren en Sophie zei er verder ook niets over.

Sophie wilde alles zo puur mogelijk houden en gaf Monique slechts twee foto’s van Rob en schetste in het kort wat zij in de droom had gezien, de kleding enz.

Dat ik onmiddellijk een bullseye gevoel had bij Sophie zelf, kwam slechts door de paar beginzinnen die Sophie daartoe nodig had, geheel onbedoeld aan haar zijde, want dit soort details gaat mijns inziens echt te ver voor iemand die zich niet diepgaand met Rob heeft beziggehouden Ze had het over een lelijke bruine kabeltrui, en ik herkende acuut Robs stijl in deze kledingkeuze. Het ‘prettig burgerlijke’ van Rob dat ik al eerder in Leeuwenharten noemde. Rob die niet voor een flashy verschijning kiest, maar voor de fantasieloze, ‘burgerlijke’ bruine kabeltrui. En daarnaast begonnen heel veel klokken te luiden toen Sophie zei dat Rob gezegd had: “Ik blijf hier staan”. Dit is namelijk Rob ten voeten uit, zoals ik hem voor en na zijn overgaan heb leren kennen (ja, bear with me). Wat was er namelijk aan de hand? Sophie is als zesjarig meisje door een vent in de struiken getrokken en u kunt de rest zelf verder invullen. En daarmee stopte het niet, want ook in haar tienerjaren gebeurde er meer seksueel misbruik. Kortom: Sophie is niet, en met alle redenen van de wereld, een dame die goed van vertrouwen is richting mannen. Rob moet dat allemaal gezien hebben, en zijn zin van, “Ik blijf hier staan.”, is 100% wat Rob zou doen en zeggen als deze situatie op de aarde was geweest. Correct me when I am wrong, Rob kenners.

Ik wachtte geduldig af en zowaar, er kwamen al een paar bijna-af kopieën van de tekening van Rob. Ik was ontroerd, dat sowieso, ja, dit was Rob geweest! Via wat voor kosmische taal en weg ook, Rob verscheen. Sophie is sowieso belangrijk ook voor andere zaken, zie het Darkwood blog, en ze heeft de eigenschap van zowel Rob als mij met ons gemeen: ze is ‘traag’, merkt dingen soms pas laat op. Want ze deed alweer een fikse bom droppen, vergelijkbaar als die toen met het Darkwood blog die mij onmiddellijk duidelijk maakte dat ik wel zeker een blog moest schrijven over mijn nare Darkwood ervaringen.

De bom die nu viel was als volgt: [Sophie continued via social media, 14 april 2022:]

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Cesair ([vet door mij]
Ik zal het aan haar vragen over haar naam noemen, ik bel haar binnenkort op. Weet niet of ze ervoor openstaat.
De tekenares zit in een Pagan folk band.
Het is me nooit echt doorgedrongen maar ineens viel het kwartje. Rob Nanninga had daar ook iets mee toch?
ik dacht oooh ja op 1 of andere manier heeft alles zo moeten zijn.

Opnieuw geraakte ik in een diepe shock, dit keer een euforische. Sophie, niet de Sophie van de band Cesair overigens, meldde even later ook nog dat ze zelf (nog?) niets met dit muziekgenre heeft, maar alle Rob naasten zullen hier op aanslaan: ja, Folk, Robs levensgrote en levenslange passie náást Skepsis. Rob was getekend door… Monique van Deursen, actief als leadzangeres in een van de grootste en bekendste folkbands van Nederland, ook over de grens actief en succesvol, de band Cesair. Nu pas, half april 2022, kwam ik dit te weten, nu pas ging ik googelen. En Sophie had zich dit dus echt niet gerealiseerd, het enorme belang hiervan, pas toen ik erop aansloeg. Zowel Jessica als Monique van Deursen zijn, net als Sophie, zeer intelligente, begaafde en mooie vrouwen, en vooral ook: heel zuiver, ja, ik zeg het gewoon maar ronduit, ik kan dat zien met mijn levenservaring van nu 54 jaar. De schok verdiepte zich nog verder, want Cesair had óók nog eens net, op 8 oktober 2021, een nieuw nummer uitgebracht, “Aux Pieds Nus“, en dat nummer gaat over… verlies van een geliefde door de dood, maar ook het over de dood heen uitreiken naar deze geliefde. En op hun Events pagina zag ik dat ze nota bene voor een vergelijkbaar event aangemeld zijn als dus de foute Darkwood guys zouden kunnen zijn, de “Wave-Gothic-Treffen” in Duitsland. Maar Cesair is wél goed, wél lief, wél zuiver, de Folk die Rob kan en zou ondersteunen met alle kennis van nu, en niet dus de Darkwood guys. Voor alle duidelijkheid: ik weet niet of Rob Nanninga Cesair kende, ik kan het niet vinden in zijn muzieklijstjes, ik kende Cesair niet, en ik ken ook Jessica en Monique niet. Ik kan wel huilen nu ik dit opschrijf en tranen komen weer. Ja, daar schaam ik me niet voor.

January 28, 2022. Sophie, a nickname, full name known to me, reports via social media. She says that Rob Nanninga appeared in a dream of hers, but that this was several years ago and that she does not know why she is bringing it up now.

But I can relate. You can read in the blogs since the pandemic and now also the Russia war that everything in my life has turned upside down, including in my relationship life. The strange Darkwood and Henryk story that is still going on, that is to say: the Henryk story is still in full development. It has now been almost 8 years since Rob hung his earthly coat on the coat rack on, or just before, Ascension Day. The rough 2020-2022 years are creating a deep existential momentum for me and yes, the timing is right. I put the relevant sentences as one story in a row: (only minor edits in terms of language)

Hi Constantia; 1 time Rob Nanninga appeared in my dream. He looked very chill with a very ugly (ahem) brown turtleneck sweater. In a doorway.
I was anxious. I don’t want anything to do with men. But he stood there very quietly. He kind of reassured me. He said I just stand here. I wanted to tell you sooner but afraid you thought it was weird. Or found it annoying. Been through nasty things with men but this was okay.

[When asked how she knows him>] Through you, through Skepsis. But never contacted. I’m from 1989 so I can’t. I used to be a 🙄 Robert ten Broeke supporter. The only thing I remember;
He stood casually in the doorway. The door frame was old pink with a kind of wave in it and the wall was stark white. He told me not to be afraid. I felt it was okay. A kind of peace. I recognized him later and asked if he was your husband and he agreed. Then I was absolutely sure I had nothing to fear. He said it was good that you exposed everything about Robbert and Stan. At that time I followed your blog about those 2 and everything around it. There was a point where I got worried when they did something weird with your address. I don’t know when or what exactly. Haha I had to chuckle. He seemed a little shy. And a kind of mischievous smile. When he said he was your husband.

[asked for clarification of “mischievous”]
No mischievous is a big word. I have a diagnosed mild form of autism. Fortunately my intelligence is normal according to the psychologist, but I was born 3 months premature and find it really difficult to describe facial expressions. Is there one step less than really mischievous? I’ll sit down for it tomorrow if I can. (drawing)

[I had asked for a drawing of the dream situation, and I was very excited very quickly because I now knew what she meant by that look, namely Rob’s mildly ironic, inquiring look].

Phew, I’m trying to start at the beginning. Bullied from my 6th year and experienced 1 nasty abuse experience. I froze completely and couldn’t say a word to the police either. The teddy bear was my best friend. I also experienced a lot of abuse around my 13th to 15th (that was an acquaintance of mine).
Then made “friends” but they were supposedly very spiritual, different “rituals” done with massages, egg ritual. And then I believed in Robbert; paid damn good money for his book. And when all that came to light, I thought: I will never fall for it again. Oh yes from my 13th to 15th; so that was in Groningen.

I had asked Sophie for a drawing of the situation in the dream and to my surprise she accepted it straight away and not long after, she came up with a charming figure drawing that even immediately reminded me of Rob’s typical ‘leaning posture’. This is how I got to know him after he passed on. I often see him in my mind’s eye, leaning against a tree when I’m cycling for example, with the sweet smile and the inquisitive and slightly ironic look in his eyes. Sophie thought the word “ironic” was perfect when I described it to her after her remark about “mischievous look”, it was exactly that, according to her, mildly ironic and inquisitive, very friendly. But Sophie didn’t get any further than this drawing rudimental, and she herself came up with the idea to ask her good, and since childhood, friend Jessica, and she wanted to, but she turned out to be so busy that the load became too great. Jessica then came up with the idea that her sister, also very gifted artistically (it was not clear, just this was said) Monique would do it. And sure enough, Monique wanted to try it. I name the string of developments, because this chain will show 100% that none of this can be staged (for the unbelieving and suspicious skeptics): so Jessica came up with the idea to ask Monique.

For me Jessica and Monique were just names, there was no surname yet, their surname Van Deursen came later in April 2022, and the “Van Deursen” appealed to me to ‘Brabant (in terms of that typical cozy Dutch surname) feelings’, after all I lived there myself for a long time and I was also born there, but I had absolutely no idea of the two ladies, I honestly thought that they were ‘just’ two average ladies – yes, shame on me – and Sophie didn’t say anything about it either.

Sophie wanted to keep everything as pure as possible and gave Monique only two pictures of Rob and briefly sketched what she had seen in the dream, the clothes etc.

The fact that I immediately had a bullseye feeling with Sophie herself was only due to the few opening sentences that Sophie needed to do this, completely unintentionally on her side, because I think these kinds of details really go too far for someone who has not dealt with Rob in depth. She was talking about an ugly brown cable knit sweater, and I instantly recognized Rob’s demeanor in this choice of clothing. Rob’s ‘pleasantly bourgeois’ I mentioned earlier in Lion Hearts. Rob who does not opt ​​for a flashy appearance, but for the unimaginative, ‘bourgeois’ brown cable sweater. And besides that, a lot of bells started to ring when Sophie said that Rob had said: “I’ll just stand here”. This is in fact Rob, as I got to know him before and after he passed on (yes, bear with me). What was going on? Sophie was pulled into the bushes by a guy as a six-year-old girl and you can fill in the rest yourself. And it didn’t stop there, because even in her teenage years more sexual abuse happened. In short: Sophie is not, and for all the reasons in the world, a lady who trusts men well. Rob must have seen all of that, and his line of, “I’ll just stand here.”, is 100% what Rob would do and say if this situation had been on Earth. Correct me when I’m wrong, Rob connoisseurs.

I waited patiently and sure enough, some near-finished copies of Rob’s drawing already arrived. I was moved, that anyway, yes, this had been Rob! Through whatever cosmic language and road, Rob appeared. Sophie is important for other things anyway, see the Darkwood blog, and she has the characteristic of both Rob and me in common: she is ‘slow’, sometimes notices things late. Because she dropped another hefty bomb, similar to the one with the Darkwood blog back then, which immediately made it clear to me that I definitely had to write a blog about my bad Darkwood experiences.

The bomb that fell was as follows: [Sophie continued via social media, April 14, 2022:]

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Cesair [bold by me]
I’ll ask her about her name, I’ll call her soon. Not sure if she’s open to it.
The artist is in a Pagan folk band.
It never really hit me, but suddenly the penny dropped. Rob Nanninga had something to do with that too, right?
I thought oooh yes somehow everything has to be like this.

Again I went into a deep shock, this time a euphoric one. Sophie, who is not the Sophie of the band Cesair by the way, also mentioned a little later that she herself has nothing (yet?) with this music genre, but all Rob’s close ones will recognize this: yes, Folk, Rob’s life-size and lifelong passion next to Skepsis. Rob was drawn by… Monique van Deursen, active as lead singer in one of the largest and most famous folk bands in the Netherlands, also active and successful across the border, the band Cesair. Only now, mid-April 2022, did I find out, only now did I start googling. And Sophie really hadn’t realized this, the enormity of this, until she brought it to me. Both Jessica and Monique van Deursen are, just like Sophie, very intelligent, gifted and beautiful women, and above all: very pure, yes, I just say it plainly, I can see that with my life experience of now 54 years. The shock deepened even further, because Cesair had also just released a new song, “Aux Pieds Nus“, on October 8, 2021, and that song is about… loss of a loved one through death, but also the reach over death to this beloved. And on their Events page I saw that they are registered for an event similar to the one that could be for the impure Darkwood guys, the “Wave-Gothic-Treffen” in Germany. But Cesair ís good, sweet, pure, the Pagan Folk that Rob can and would support with all the knowledge of now, and not the Darkwood guys. Just to be clear, I don’t know if Rob Nanninga knew Cesair, I can’t find it in his music lists, I didn’t know Cesair, and I don’t know Jessica and Monique either. I could cry as I write this and tears are coming again. Yes, I’m not ashamed of that.

28. Januar, 2022. Sophie, Spitzname, vollständiger Name mir bekannt, meldet sich über soziale Medien. Sie sagt, dass Rob Nanninga in einem Traum von ihr aufgetaucht sei, aber dass dies einige Jahre her sei und sie nicht wisse, warum sie es jetzt erwähne.

Ich kann es selbst schon besser nachvollziehen. Seit der Pandemie und jetzt auch dem Russlandkrieg ist in den Blogs zu lesen, dass sich alles in meinem Leben auf den Kopf gestellt hat, auch in meinem Beziehungsleben. Die seltsame Darkwood- und Henryk-Geschichte, die immer noch andauert, das heißt, die Henryk-Geschichte befindet sich noch in der Entwicklung. Es ist nun fast 8 Jahre her, dass Rob an oder kurz vor Christi Himmelfahrt seinen irdischen Mantel an die Garderobe gehängt hat. Die rauen Jahre 2020-2022 erzeugen für mich einen tiefen existenziellen Schwung und ja, das Timing ist richtig. Ich habe die relevanten Sätze als eine Geschichte hintereinander gesetzt: (nur geringfügige sprachliche Änderungen)

Hallo Constantia; 1 Mal erschien Rob Nanninga in meinem Traum. Er sah sehr cool aus mit einem sehr hässlichen (ähm) braunen Rollkragenpullover. Er stand in einer Tür.
Ich war besorgt. Ich will nichts mit Männern zu tun haben. Aber er stand ganz still da. Er hat mich irgendwie beruhigt. Er sagte, ich werde nur hier stehen. Ich wollte es Dir früher sagen, aber ich fürchte, Du fandest es komisch. Oder fand es nervig. Ich habe schlimme Dinge mit Männern durchgemacht, aber das mit Rob Nanninga war okay.

[Auf die Frage, woher sie ihn kennt>] Durch Dich, durch Skepsis. Aber nie kontaktiert. Ich bin von 1989, also kann ich nicht. Ich war früher ein Fan von 🙄 Robert ten Broeke. Das einzige, woran ich mich erinnere;

Er stand lässig in der Tür. Der Türrahmen war altrosa mit einer Art Welle darin und die Wand war strahlend weiß. Er sagte mir, ich solle keine Angst haben. Ich fand es in Ordnung. Eine Art Ruhe. Ich habe ihn später wiedererkannt und gefragt, ob er Dein Mann sei, und er hat zugestimmt. Dann war ich mir absolut sicher, dass ich nichts zu befürchten hatte. Er sagte, es sei gut, dass Du alles über Robbert und Stan aufgedeckt hast. Damals habe ich Deinen Blog über die 2 und alles drumherum verfolgt. Es gab einen Punkt, an dem ich mir Sorgen machte, als sie etwas Seltsames mit Deiner Adresse gemacht haben. Ich weiß nicht mehr wann oder was genau. Haha ich musste schmunzeln. Er wirkte etwas schüchtern. Und eine Art verschmitztes Lächeln. Als er sagte, er sei Dein Mann.

[Bat sie um um Klarstellung “verschmitzt”]

Nein verschmitzt ist ein großes Wort. Ich habe eine diagnostizierte leichte Form von Autismus. Meine Intelligenz ist laut Psychologin glücklicherweise normal, aber ich bin 3 Monate zu früh geboren und finde es wirklich schwierig, Gesichtsausdrücke zu beschreiben. Gibt es einen Schritt weniger als wirklich verschmitzt? Ich werde mich morgen hinsetzen, wenn ich kann. (Zeichnung)

[Ich hatte um eine Zeichnung der Traumsituation gebeten und war sehr schnell sehr aufgeregt, weil ich jetzt wusste, was sie mit diesem Blick meinte, nämlich Robs leicht ironischen, forschenden Blick].

Puh, ich versuche mal von vorne anzufangen. Seit meinem 6. Lebensjahr gemobbt und 1 schlimme Missbrauchserfahrung gemacht. Ich erstarrte komplett und konnte auch kein Wort zur Polizei sagen. Der Teddybär war mein bester Freund. Ich habe auch viel Missbrauch um meinen 13. bis 15. erlebt (das war ein Bekannter).

Dann “Freunde” gefunden, die aber angeblich sehr spirituell waren, verschiedene “Rituale” gemacht mit Massagen, Eierritual. Und dann habe ich an Robert geglaubt; gutes Geld für sein Buch bezahlt. Und als das alles ans Licht kam, dachte ich, ich werde nie wieder darauf hereinfallen. Oh ja, von meinem 13. bis 15.; das war also in Groningen.

Ich hatte Sophie um eine Zeichnung der Situation im Traum gebeten und zu meiner Überraschung nahm sie diese Frage sofort an und kam nicht lange danach mit einer netten Figurenzeichnung, die mich sogar sofort an Robs typische ‘geneigte Haltung’ erinnerte so wie ich ihn nach seinem Tod kennengelernt habe. Ich sehe ihn oft vor meinem inneren Auge, zum Beispiel beim Radfahren, wie er an einem Baum lehnt, mit dem süßen Lächeln und dem forschenden und leicht ironischen Blick in seinen Augen. Sophie fand das Wort „ironisch“ perfekt, als ich es ihr nach ihrer Bemerkung über „schelmischen Blick“ beschrieb, genau das war, wie sie meinte, leicht ironisch und neugierig, sehr freundlich. Aber Sophie kam nicht weiter als diese rudimentäre Zeichnung, und sie selbst kam auf die Idee, ihre gute, und das seit ihrer Kindheit Freundin Jessica zu fragen, und sie wollte es, aber sie stellte sich als so beschäftigt heraus, dass die Last zu gross wurde. Jessica kam dann selbst auf die Idee, dass ihre Schwester, ebenfalls sehr künstlerisch begabt (war nicht klar, wurde nur so gesagt) Monique es machen würde. Und ja, Monique wollte es versuchen. Ich nenne die Kette der Entwicklungen, denn diese Kette wird zu 100% zeigen, dass nichts davon inszeniert ist (für die ungläubigen und misstrauischen Skeptiker): Also kam Jessica auf die Idee, Monique zu fragen.

Für mich waren Jessica und Monique nur Namen, es gab noch keinen Nachnamen, ihr Nachname Van Deursen kam später im April 2022, und „Van Deursen“ hat mich immerhin nach Brabant (in Bezug auf diesen typisch gemütlichen holländischen Nachnamen) gefühlt. Ich habe selbst lange dort gelebt und bin auch dort geboren, aber ich hatte absolut keine Ahnung von den beiden Damen, ich dachte ehrlich gesagt, dass es ‘nur’ zwei Durchschnittsdamen seien – ja, ich schäme mich jetzt deswegen – und Sophie hat dazu nichts gesagt.

Sophie wollte alles so rein wie möglich halten und gab Monique nur zwei Bilder von Rob und skizzierte kurz, was sie im Traum gesehen hatte, die Kleidung etc.

Dass ich bei Sophie selbst sofort ins Schwarze getroffen habe, lag nur an den wenigen Eröffnungssätzen, die Sophie dazu brauchte, völlig ungewollt auf ihrer Seite, denn ich finde, solche Details gehen wirklich zu weit für jemanden, der sich nicht ausführlich mit Rob auseinandergesetzt hat. Sie sprach über einen hässlichen braunen Pullover mit Zopfmuster, und ich erkannte sofort Robs Verhalten in dieser Wahl der Kleidung. Robs „angenehme Bürgerlichkeit“ habe ich bereits in Lionhearts erwähnt. Rob, der sich nicht für einen schrillen Auftritt entscheidet, sondern für den einfallslosen, ‘bürgerlichen’ braunen Zopfpullover. Und außerdem begannen viele Glocken zu läuten, als Sophie sagte, dass Rob gesagt hatte: „Ich werde nur hier stehen“. Dies ist in der Tat Rob, den Rob, den ich vor und nach seinem Tod kennengelernt habe (ja, bear with me). Was ist passiert? Sophie wurde als sechsjähriges Mädchen von einem Typen ins Gebüsch gezogen und den Rest können Sie selbst ausfüllen. Und dabei blieb es nicht, denn auch in ihren Teenagerjahren geschah mehr sexueller Missbrauch. Kurz gesagt: Sophie ist aus allen Gründen der Welt keine Frau, die Männern gut vertraut. Rob muss das alles gesehen haben, und seine Zeile “Ich werde nur hier stehen.” ist zu 100% das, was Rob tun und sagen würde, wenn diese Situation auf der Erde gewesen wäre. Korrigieren Sie mich, wenn ich falsch liege, Rob-Kenner.

Ich wartete geduldig und tatsächlich trafen schon einige fast fertige Kopien von Robs Zeichnung ein. Ich war gerührt, das sowieso, ja, das war Rob gewesen! Durch welche kosmische Sprache und welchen Weg auch immer, Rob erschien. Sophie ist ohnehin wichtig für andere Dinge, siehe den Darkwood-Blog, und sie hat die Eigenschaft von Rob und mir gemeinsam: Sie ist ‘langsam’, manche Sachen fallen ihr erst spät auf. Denn sie hat wieder eine fette Bombe platzen lassen, ähnlich wie damals mit dem Darkwood-Blog, die mir sofort klar gemacht hat, dass ich unbedingt einen Blog über meine schlechten Darkwood-Erfahrungen schreiben muss.

Die Bombe, die jetzt fiel, war wie folgt: [Sophie fuhr über soziale Medien fort, 14. April 2022:]

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Cesair [fett von mir]

Ich werde sie fragen ob ihr name genannt werden darf, ich werde sie bald anrufen. Ich bin mir nicht sicher, ob sie dafür offen ist.

Der Künstler ist in einer Pagan-Folk-Band.

Es hat mich nie wirklich getroffen, aber plötzlich fiel der Groschen. Rob Nanninga hatte auch etwas damit zu tun, richtig?

Ich dachte oooh ja irgendwie muss alles so sein.

Wieder verfiel ich in einen tiefen Schock, diesmal in einen euphorischen. Sophie, die übrigens nicht die Sophie der Band Cesair ist, erwähnte wenig später auch, dass sie selbst (noch?) nichts mit diesem Musikgenre zu tun hat, aber alle Robs Nahestehenden werden das zu schätzen wissen: ja, Folk, Robs lebensgroße und lebenslange Leidenschaft neben Skepsis. Rob wurde gezeichnet von… Monique van Deursen, aktiv als Leadsängerin in einer der größten und bekanntesten Folkbands der Niederlande, die auch über die Grenzen hinweg aktiv und erfolgreich ist, der Band Cesair. Erst jetzt, Mitte April 2022, habe ich es erfahren, erst jetzt habe ich angefangen zu googeln. Und Sophie hatte das wirklich nicht erkannt, die Ungeheuerlichkeit davon, bis ich darauf stieß. Sowohl Jessica als auch Monique van Deursen sind, genau wie Sophie, sehr intelligente, begabte und schöne Frauen, und vor allem: sehr rein, ja, ich sage es einfach klar, das sehe ich mit meiner Lebenserfahrung von nun 54 Jahren. Der Schock vertiefte sich noch weiter, denn Cesair hatte am 8. Oktober 2021 auch gerade einen neuen Song veröffentlicht, „Aux Pieds Nus“, und in diesem Song geht es um … den Verlust eines geliebten Menschen durch den Tod, aber auch um die Reichweite über den Tod zu dieser Geliebten. Und auf ihrer Events-Seite habe ich gesehen, dass sie für ein Event angemeldet sind, ähnlich dem, bei dem es sich um die falschen Darkwood-Typen handeln könnte, das “Wave-Gothic-Treffen” in Deutschland. Aber Cesair ist gut, süß, rein, das Folk, das Rob mit all seinem Wissen jetzt unterstützen kann und würde, und nicht die Darkwood-Jungs. Nur um das klarzustellen, ich weiß nicht, ob Rob Nanninga Cesair kannte, ich kann es nicht in seinen Musiklisten finden, ich kannte Cesair nicht und ich kenne Jessica und Monique auch nicht. Ich könnte weinen, während ich das schreibe, und mir kommen wieder die Tränen. Ja, dafür schäme ich mich nicht.

Dit blog is ook verschenen op Lion Hearts en Leeuwenharten.

Nieuws, 6 juni 2022, leest U ook dit Bild artikel.

Soms schrijf je een blog niet voor je plezier, maar omdat het moet. Om het duister te verjagen. Van de Kosmos, with Love.

Na Rob Nanninga‘s overlijden begon ik te denken: is er nog een soulmate van Rob en mij op de aarde? Omdat Rob en ik qua muziek met de Darkwood neofolk begonnen, begon mijn geest in die richting te waaieren. Zou het kunnen dat Henryk Vogel van Darkwood onze soulmate was? De impact van de isolerende pandemie maakte me extreem eenzaam en liet deze hermit uit haar schelp kruipen. Ik begon hem vrijwel alleen op Darkwoods Facebook Messenger aan te spreken. Toen begon er zich iets ontzettend vreemds te ontvouwen. Hij antwoordde een heel jaar niet. Er verscheen tot mijn grote vreugde af en toe wel een “gezien” oogje met datum en tijd van zien op Facebook, alleen tegen het einde niet meer. Overigens kunnen deze Lees-statussen bij alle gangbare social media chatprogramma’s omzeild worden door in de settings voorkeuren aan te passen. Ik ontving slechts één maal een substantiële reactie, namelijk toen ik hem in feite dwong te reageren, namelijk door een ‘onmogelijke bestelling’ te doen van Darkwood hemden qua maat en kleur, en ik deed dat expres, zodat hij wel moest reageren. Ik kreeg daarop een beleefde edoch zeer spaarzame en in feite onbegrijpende reactie over mijn Rob Nanninga en soulmate ideeën.

Daarnaast startte en onderhield ik vanaf februari 2021 het @Notwendfeuer Twitter account, en ik mailde hem hierover. Ik bood hem aan zijn gratis Californische PR vertegenwoordigster te zijn. Daartoe had ik bijvoorbeeld al gezien dat zijn Google Info box onbeheerd was en ik gaf hem tips (het meeste per Facebook Messenger) hoe dit aan te pakken, omdat ik er ervaring mee heb. Ik schreef hem dat hij slechts zijn ID hoefde te uploaden en dan zou Google hem de machtiging geven om naar believen inhoudsvoorstellen naar Google te sturen. Ik stelde hem gerust, mocht hij geruststelling nodig hebben, dat Google direct na inzage de ID gegevens weer zou wissen. Ook liet ik blijken dat ik het wel voor hem wilde doen als hij mij zou machtigen. Er kwam geen enkele reactie, maar mijn kosmische pistachio betreffende zijn energetische reactie wat betreft het uploaden van zijn ID naar Google, pikte sterk op dat ik volgens Henryk Vogel van Darkwood & co nu gezegd had dat er overal op de maan grote vuren branden en er aldaar groene mannetjes omheen dansen. Dit alles speelde zich exact in één jaar af, van november 2020 tot exact op zelfs dezelfde dag in november 2021.

Maar de schikgodinnen waren driftig in de weer, want die andere Henryk Vogel, óók in Dresden, reageerde wél. Ik vond hem op LinkedIn, dacht dat hij die van Darkwood was, en zijn toen nog thumb-sized fotootje kon voor de andere Henryk Vogel doorgaan. Met hem had de Kosmos vanaf het begin al een Lichtbaken ingebouwd. Henryk Vogel van Darkwood zal ik in het vervolg Meneer Dark noemen, om de twee HVs duidelijk uit elkaar te houden. Al snel vlogen Henryk en ik virtueel high en sexy samen door de sky, “We hit it off”, kun je wel stellen. Maar, bange ik durfde hem niet te vragen: “Ben jij Meneer Dark?” en verder dan Darkwood suggesties in het algemeen was ik niet gekomen en Henryk, die werkelijk géén idee had, reageerde daar niet op, hij zag het simpel over het hoofd, hij is een drukke ondernemer en het triggerde gewoon niets bij hem. Maar was hij Meneer Dark? Ik hoef geen spoiler-alert te geven, want het antwoord staat al in het vorige blog. Nee, dat is hij niet. En zelfs met de paar selfies die Henryk gaf, was ik nog niet zeker. Lees daartoe het vorige blog. Voor Henryk en mij brak er een nieuwe, veel moeizamere tijd aan toen het huizenhoge misverstand eenmaal op tafel lag. Een paar maanden van stilte tussen ons volgden.

Maar omdat Meneer Dark volhardde in zijn zwijgen bleef ik proberen. Ik wil dingen tot op het bot begrijpen. Ik dacht: misschien is hij extreem schuw, je weet het immers niet met (muziek)kunstenaars? Maar nee. En toen begon ik onder een zeer duistere spell, de spell van het Darkwood oog, te komen. Dat dit bepaald geen luchtig verhaal voor mij is, mag uit het volgende blijken: ik durf (wil ik ook niet, daar niet van) hier niet eens een fotootje van dat oog te plaatsen. Zie de Facebook pagina. Ik ga hier niet zeggen dat ik me ernstig vergist heb, dat mag wel duidelijk worden zo meteen, maar ik denk dat er een reden is dat dit gebeurde, dus mogelijk heeft de ‘fout’ een enorm goed resultaat, uiteindelijk, als alles gedaan is, ja? Ik begon hem met grote regelmaat te schrijven op Facebook Messenger. Ik had overduidelijk mijn grote roze bril opgezet, ik zag slechts, wílde slechts goed in Darkwood zien, ook al had Henryk, die nu ook op de hoogte was van zijn duistere naamgenoot, me al hints over extreem rechtse folkmuziek en nazis gegeven. Het wilde er bij mij gewoon niet in. Bijkans mijn hele levensloop kwam in exact een jaar tijd voorbij, inclusief intieme feitjes and then some. Ook stuurde ik foto’s en video’s van alles en nog wat, ook van mezelf, Maar Meneer Dark bleef zwijgen. En Henryk en ik moesten het ‘wij’ opnieuw uitvinden.

In juli 2021 liet ik, alweer door Darkwood geïnspireerd, een fotoshoot doen van ondergetekende als Russische WWII Night Swallow door de fantastische fotografe Mayumi Acosta in Sacramento en weer stuurde ik Meneer Dark trouw bericht in de vorm van foto’s en de video. Zwijgen werd opnieuw mijn deel.

Alweer door de eenzaamheid van de pandemie gepromoot liet ik mensen op Twitter een jaar lang meegenieten van mijn Darkwood activiteiten. Al mijn Twitter accounts stonden open en waren dus ook voor Darkwood zichtbaar. Zeer enthousiast was ik ook in de weer met het door mij gecreëerde Darkwood Twitter account en ik zorgde ervoor dat Meneer Dark van elke step of the way op de hoogte was, via email (de twee Darkwood adressen darkwood@darkwood.de en info@heidenvolk.de, géén publiek geheim, staan op zijn twee websites darkwood.de en heidenvolk.de, dus geen doxing) en ook via Facebook Messenger.

Dan was er ook nog die maandenlang durende zaak van mijn boekgeschenk aan Darkwood. Ik had een mooi boek en wilde hem dat sturen. Ik twitterde er lustig op los, echt iedereen heeft kunnen meegenieten, en voor het publiek de eerste zending naar het postbusadres compleet met aanklikbare USPS tracking. Wat gebeurde er? Mijn eerste poging bleek tevergeefs. USPS maakte als een dolle rondjes in Dresden, maar kon Meneer Dark maar niet vinden op het postbusadres dat al decennia op hun website staat. Het boek kwam met hangende pootjes terug. Meneer Dark verwaardigde zich geen enkel woord, zelfs niet om iets te zeggen over het niet werkende postbusadres. Alles was zowel publiekelijk als via zijn Facebook Messenger én de emails die ik hem af en toe stuurde, voor hem overduidelijk en te allen tijde te volgen.

Nu had ik dus nóg een adres, en wel het afzender-adres dat gedrukt op elke Darkwood bestelling staat: Hermannstr 4, Dresden. En omdat ik dit als een publiek adres zie, zie ik dit niet als publiek geheim, immers, daarvandaan komen alle, in ieder geval officieel, bestelde zaken. Dat ik het straatadres noem, is dus wat mij betreft geen doxing. Weer begon hetzelfde USPS tracking ritueel. De noeste USPS pionnen zochten zich een slag in de rondte naar Meneer Dark die wederom onvindbaar bleek. Het boek kwam andermaal terug, nu met hangende pootjes én de staart tussen de benen. Mijn onbegrip groeide. Twee maal ruim $38 aan verzendkosten is niet niets, maar wat was hier aan de hand? Ook nu mailde ik hem om opheldering, die opnieuw niet volgde. En af en toe stuurde ik een mailtje met screenshots van mijn Facebook berichten aan hem, om zeker te maken dat hij in ieder geval wist dat ik ‘praatte’. STILTE.

Daarop had ik Henryk, die immers óók in Dresden woont, heel lief, voorzichtig en beschaafd gevraagd of hij alsjeblieft, pretty please with cherries on top, naar de Hermannstr 4 in Dresden wilde gaan, het aangegeven Darkwood adres. Henryk was zo lief en maakte wat foto’s en kwam terug met de ontluisterende zin:

“Da wohnt keiner.” “Daar woont niemand”.

Toen ik zijn foto’s van het huis onder ogen kreeg, kreeg ik een schok: het enorme, zeer gedateerde herenhuis, vervallen en wel, stond inderdaad overduidelijk leeg. Er was geen huisopschrift, het naamplaatje was ontzield. Hier woonde geen Meneer Dark of hij moest zich verstopt hebben achter het rechterbovenraam! Dit keer duidelijker, ook per email, vroeg ik Meneer Dark om een verklaring. Maar nog steeds: SILENCIO!

Fast forward naar november 2021. Darkwood gaf meerdere optredens en bij de derde aankondiging van alweer een besloot ik te gaan. Door zijn zwijgen was ik ongeremd verder gegaan met schrijven en ook gaf ik mijn indrukken van hem en de groep. Ik had zeer merkwaardige dromen gehad, en een daarvan bracht me op de suggestie dat Darkwood een duistere track record leek te hebben, maar niet als in track record van muziek. Hey, het is een droom hè, klaag me niet aan. In het verlengde hiervan noemde ik hem een keer plagend “Sex killer” op zijn Facebook Messenger. Ik zei gewoon alles wat er in mij opkwam, maar ik bedoelde er absoluut niets slechts mee. Deze verstorende dromen kwamen vooral toen het einde van mijn Darkwood spell begon te naderen, in najaar 2021. Zo had ik ook een zeer merkwaardige korte droom dat ik vlakbij het huis, de Hermannstr 4 was, het was in avondsfeer, ik zag iets op straat liggen, bukte me en vond tot mijn grote verbazing een stapel nazi bankbiljetten, keurig bijeengehouden door een lint. Ten tijde van de droom en ook na ontwaken, had ik geen idee of dit werkelijk zo bestaan heeft. Nu blijkt dat dit nazi papiergeld inderdaad heeft bestaan, en ja, zo zag het er ongeveer uit als ik aan de droom denk. En, na de twee vergeefse boekzendingen, en zijn mij op geen enkele manier assisteren hierin (dan wel afwijzen), had ik gezegd dat ik naar zijn concert zou komen en eveneens gemeld dat ik daarbij ook foto’s wilde maken van de Hermannstr 4. Ik zag nog steeds de potentiële ernst van de situatie niet in, grappend dat hij me kon komen opwachten met een mes als hij wilde, maar dat ik nu toch wilde weten wat er met dit huis was. In mijn hart en hoofd ben ik namelijk een onderzoeker, net als mijn pa. Maar let wel, ik deed alles met respect en met volledige benaderbaarheid, met het ook uitgesproken idee: jij bent onze (Rob en mijn) soulmate, ik kan alles van je hebben. Donkere wolken pakten zich edoch samen, want het bleek dat ‘de liefde en het alles kunnen hebben’ niet wederzijds waren.

Onder weglating van alle details gebeurde toen het volgende (ik heb bewijzen voor alles, maar dat hoeft en kan gewoon niet in een blog dat ik probeer strak te houden). Tot mijn grote vreugde meldde zich op 22 september 2021 opeens Darkwood gelegenheidsbandmember en bij Meneer Dark’s Heidenvolk platenlabel met onder andere zijn album “In Ruin” onder contract staande Terry Collia (Amerikaan net als ik, jawel) op mijn Darkwood Twitter, hij volgde me nu! “Hoera!,” dacht ik, “word ik nu tot de inner core toegelaten?” En ik meldde dit wederom op Facebook Messenger. Met gepast enthousiasme zocht ik contact met Collia op LinkedIn (500+ contacten) met slechts één begeleidende zin tijdens de gewilde virtuele handshake: “Mag ik je iets vragen?”. Zeer beleefd, niet waar? Ik wilde natuurlijk vragen waarom Meneer Dark maar bleef zwijgen. Knal boem! Geen warme hug viel mij ten deel, Meneer Collia ging er als een haas vandoor. Hij verwijderde op dezelfde dag of de dag erna acuut zijn profiel-pic van LinkedIn én zijn achternaam, nee, dit is géén grap!, LinkedIn zei nu slechts nog: “Terry C” met het lege standaard profielplaatje. Zijn profiel-pic is slechts sinds zeer recent weer terug, maar zijn achternaam nog steeds niet. Ik dacht: “???”. En Meneer Collia verdween ook subiet als volger van mijn Darkwood Twitter account. Bij mij begonnen er nu voor het eerst driftig rode alarmlichtjes te knipperen.

Ik had zeven maal dingen besteld en vaak meer dan er officieel nodig was voor betaald, een Darkwood geïnspireerde fotoshoot op touw gezet, twee maal een dure boekzending poging gedaan naar adressen die Darkwood nog steeds zelf opgeeft, ik had een meer dan prachtige Darkwood Twitter in het leven geroepen, niets dan lof en gulden omlijsting voor Darkwood, in het najaar ook nog twee Darkwood albums besteld omdat die niet op internet beschikbaar waren en die zelf op YouTube geupload en voor het publiek beschikbaar gemaakt, ook hiervan weer bericht naar Meneer Dark, hem en hun te allen tijde op de hoogte gehouden én ik was te allen tijde zeer lief en beleefd tegen Meneer Dark gebleven op Facebook Messenger, wat ging hier fout?

Met mijn volledige benaderbaarheid bedoel ik: ik had mijn naam gegeven, mijn adres en telefoonnummer wist hij (alles gegeven en ook zeven keer dus bestellingen mee gedaan), mijn vliegticketgegevens had ik integraal doorgestuurd, mijn pension-gegevens idem ditto, echt alles, dus als hij wilde, had hij wel tien mogelijkheden gehad om mij af te wijzen dan wel, al dan niet bloedig verhaal bij mij te komen halen. Kortom, Fair Play is mijn visitekaartje. En toen, of moet ik zeggen toch, werd het Meneer Dark & co te heet onder de voeten.

Op 10 en 11 november 2021 kwam het namelijk dus toch nog, hè hè, tot een extreem onverkwikkelijke uiteenzetting tussen hem en mij, maar, let wel, ik geloof niet dat hij het alleen was die me terug mailde, want de persoon die (ook) schreef, had het opeens over “H die dingen van het Postbus adres gehaald had”, waarop ik meteen gealarmeerd terugmailde: “Wie spreekt hier eigenlijk?” Hierop kwam geen antwoord.

Wat was de teneur van zijn/hun antwoorden? Het begon voor mij meteen afschuwelijker dan afschuwelijk. De ik die hem een jaar lang hondstrouw op de hoogte had gehouden, hem de meest intieme zaken had geschreven, via normale en maatschappelijk geaccepteerde kanalen: Twitter, zijn! twee! correcte! emailadressen, Facebook Messenger, en me keurig meteen al met mijn gehele naam had voorgesteld, ook via de Roelof Hendrik Facebook pagina, moest nu deze helse zin aanschouwen:

Bist Du etwa dieser Roelof Hendrik, Du schreibst also unter falschem Namen.” “Ben jij deze Roelof Hendrik, je schrijft dus onder een valse naam.

Echt, de grond zakte onder me vandaan, en ik viel, viel… Maar meteen raapte ik mezelf weer op en mailde extreem verontwaardigd terug, zei dat ik me vanaf het allereerste begin had voorgesteld, compleet zelf hondstrouw mijn hele doopceel had gelicht, zelfs mijn website draagt levensgroot hetzelfde Roelof Hendrik engel thema en mijn twee Facebook pagina’s staan genoemd en gelinkt op mijn homepage. Als iemand mij kwaad kan maken, is het door aan mijn te goeder trouw te twijfelen! Dit schreef ik hem ook direct terug. Er volgde slechts compleet ontkennen van enig weten van dit alles.

Maar dit complete ontkennen, ook van enige betrokkenheid bij het Facebook Messenger verhaal, is onhoudbaar. Het hele jaar lang had ik immers dingen gestuurd, op diverse wijzen, en dus ook via dus zijn/hun Facebook Messenger, bijvoorbeeld ook de link naar mijn Kopspijkers optreden, zodat Meneer Dark kon zien hoe ik er in bewegende beelden had uitgezien, en die link werd driftig en zelfs tientallen malen aantoonbaar direct na het verstrekken aangeklikt. Omdat dit een zogenaamde unlisted YouTube link is, waar vrijwel nooit iemand naar kijkt, kan met 99% zekerheid gesteld worden, dat dit aanklikken gebeurde door een, dan wel meerdere Darkwood leden. En ook elke keer als ik links naar mijn Darkwood tweets stuurde, werd daar volop en vaak direct op geklikt, wat ik kon zien in de Twitter statistieken. Autistische trekjes, mensen, daar zit geen enkele schaamte in, ik zei al: er huist een onderzoeker in mij. Laten we zeggen dat er toch een foutmarge in zit, maar omdat dit zo vaak gebeurde, lijkt het uitermate onwaarschijnlijk dat Meneer Dark alles ontgaan was van mijn een-jaar-lang door brandende hoepels springen voor hem en hen als groep.

Meneer Dark schreef:

Deswegen werde ich jetzt auch noch weniger machen und Deine Sachen noch mehr ignorieren, denn ich kann mich nicht mit privaten Sachen beschäftigen und kann Dir auch nicht helfen, dafür habe ich keine Ausbildung.” “Daarom ga ik nu nog minder doen en negeer ik je zaken nog meer, want ik kan niet met privé dingen omgaan en ik kan je ook niet helpen, daar heb ik geen opleiding voor.

Deze zinnen laten de teneur zien, hij suggereerde dus ook nog eens dat ik hulp nodig had. Ja, dat heb ik ook, nu ja, hulp nodig, want mijn trauma over dit alles is diep. En er is ook nog die lieverd, Henryk, die in feite ook zeer onbedoeld slachtoffer is geworden. Het was niet nodig geweest als Meneer Dark gewoon meteen duidelijk had gemaakt dat hij niets van mij wilde weten, maar juist dat deed hij niet, hij zweeg een jaar lang! Pas in november 2021 kwam de verlossing voor mij van de meest ongelooflijke en akelige Darkwood spell die met mij aan de haal was gegaan.

Nog meer kwam boven Jan. Uit zijn antwoorden van die twee dagen bleek dat zijn Facebook en Instagram volgens zijn zeggen alleen door twee mensen naast hemzelf beheerd wordt. Al mijn ontboezemingen hadden doodleuk vrij op de Darkwood Markt gelegen, en Meneer Dark & co hadden het een jaar lang niet nodig gevonden mij even netjes te waarschuwen dat wat ik zei, dus niet privé was. Dus nogmaals terwijl ik hem steeds af en toe op twee email adressen darkwood@darkwood.de en info@heidenvolk.de gemaild had, om er zeker van te zijn dat hij wist dat ik tegen hem praatte op Facebook Messenger. Ik voelde mij figuurlijk maar ook letterlijk van mijn kleren ontdaan en naakt op de Darkwood straat staan. En ik heb ook wel een sterk vermoeden wie die twee andere Darkwood mensen zijn die (met rode oortjes?) dingen lazen die alleen voor Meneer Dark bestemd waren. De lezers van dit blog kunnen toch tenminste zelf op één naam komen, denk ik zo. De tweede persoon, dus naast Meneer Dark = X en … = Y, is er de Z persoon, waarvan mijn kosmische pistachio zegt dat die wel eens in deze Darkwood clip te vinden kan zijn, maar dat zal ooit moeten blijken. Ook deze twee? mensen treft mijns inziens blaam, zij hadden zich aan mij bekend moeten maken als medelezers. Immers voor alle duidelijkheid: er verschenen lange tijd “gelezen” oogjes, betekenend dat mijn teksten en afbeeldingen enzovoort gezien waren. Ook dit werd door Meneer Dark ontkend, maar ik heb diverse screenshots als bewijzen.

Het energetische gevoel bij zijn mails was voor mij exact die van de Tremor monsterwormen in de film met Kevin Bacon: Tremors monsterwormen die hun bek opensperren, maar dan helaas zonder de vrolijke kwinkslag van die film. Meneer Dark en co (want who knows wie er werkelijk meeschreven en -keken) beweerde nu het Hermannstr 4 adres helemaal niet te kennen?:

“Welche Hermannstrasse, wo hast Du die Adresse her? Habe keine UPS Updates bekommen…?” “Welke Hermannstrasse, hoe kom je aan dit adres, heb geen UPS updates gehad…?”

Want dat moest ik u als lezer ook nog melden, ik liet mijn boekzending USPS track-status-kopieën sturen naar het Darkwood adres darkwood@darkwood.de, zowel bij de eerste als tweede poging. Ik zei al: hondstrouw, dat is mijn middle name. Waarop ik, nu inderdaad in alle staten, terugmailde: “Wat, maar dat adres staat op al je eigen postzendingen!”, met direct ook een bewijs daarvan, namelijk een foto van alle zeven verpakkingen van de Darkwood-zendingen die ik bewaard had, met op elke envelop exact hetzelfde Hermannstr 4 adres. Daar had hij & co niets als weerwoord op.

Er was nog iets heel naars, hij, of wie dan ook van Darkwood die mij nu wel ‘te woord’ stond, beweerde doodleuk dat ik wellicht scheldende mails naar Terry Collia zou sturen en dat die er daarom meteen vandoor was gegaan op LinkedIn:

“Vielleicht wusste er besser als ich, was kommen würde, viele Mails mit Beschimpfungen von Dir – warum?.” “Misschien wist hij beter dan ik wat er ging komen, veel e-mails met schelden van jou van jou – waarom?”

Dit is kolder, want ik heb geen enkel contact met Meneer Collia gezocht na die ene zin op LinkedIn: “Mag ik je iets vragen?”. En scheldende mails of teksten, dat is al helemaal niet mijn stijl en zouden immers aan alle soulmate ideeën voorbij schieten. Wel begon ik, mijns inziens terecht zeer verontwaardigd, maar ook beschadigd, met het vooruitzicht van een blog hierover te wapperen tegen Meneer Dark, maar pas na het lezen van zijn/hun eerste reactie na een jaar.

Zonder overdrijven is dit de schokkendste ervaring in mijn hele leven geweest qua menselijke wancommunicatie en misbruik van vertrouwen aan de zijde van de ander(en).

Ik beëindigde daarop resoluut mijn Twitter activiteiten van het Darkwood account, plaatste er even later zelfs een soort waarschuwende tekst in mijn algemene stijl bij en liet de zaak rusten. En vertelde alles ook aan Henryk en langzamerhand konden hij en ik weer een beetje op stoom komen, maar het was heel hard werken.

De aanleiding van het blog komt nu. Vier dagen voordat ik tóch nog twee weken naar Dresden zou gaan – vliegticket immers al betaald, afgesproken met Henryk – greep de Kosmos keihard in. Ik had letterlijk mijn koffers al klaar staan, maar de kosmische hamer kwam neer op de tafel. Ik hoorde op vrijdag 19 november 2021 Duitse politici met zeer serieuze gezichten een Duitse Lockdown light aankondigen, die, jawel, op 22 november 2021 zou ingaan, exact en welgeteld één dag! voor mijn oversteek vanaf San Francisco Airport. De Kosmos had mij daarmee nog genadig drie dagen gegeven mijn ticket om te boeken. Pensions en hotels mochten geen toeristen meer ontvangen! Dit was mijns inziens dus duidelijk een case van Overruled. In allerijl nam ik weer contact op met Henryk en samen kwamen we tot een nieuwe date: van 10 tot 24 april 2022. Deze datum postte ik ook op mijn toen open Twitter account, en het zal er nog staan, ook zichtbaar voor Darkwood leden dus. Mijn accounts zal ik weer openen zodra dit blog gepubliceerd is, zodat iedereen die dat wil, kan terugzoeken. Een deel heb ik echter verwijderd, dit verwijderen doe ik al vele jaren aan de lopende band, omdat Twitter mijns inziens de “Story” functie van Instagram en Facebook deerlijk mist, maar er zijn sowieso al heel véél Twitter getuigen van dit alles geweest. Het lange wachten begon, want ik wilde nu toch echt naar Henryk. Maar dit keer zeg ik over de datum: als de Kosmos toestemt en er geen beletsel komt, zoals de eerste keer.

Steeds meer kreeg ik het gevoel: ik ken Henryk al heel lang, hij voelt zo vertrouwd, zijn mooie, krachtige, heldere stem, zijn complete lichte en rationele wezen, zijn keuze voor het Licht van deze wereld, precies dezelfde inslag als Rob Nanninga, zijn humor, zijn betoverend mooie natuurfoto’s. Hij had zelfs een keer iets gedaan wat Rob Nanninga voor de grap vergelijkbaar op tv had gedaan. Henryk weet niets daarvan tot het verschijnen van dit blog: hij had zijn handen als antennes op zijn hoofd geplaatst en gegrapt dat hij zo dingen helderziend ontving. Zie Rob Nanninga versus Rasti Rostelli. Dit heb ik hem dus nooit verteld. En hij nam een keer letterlijk een Darkwood song-zin in de mond: “Mehr Schein als Sein”, ook dit geheel spontaan, en wel toen hij het, zoals altijd uitermate ongaarne, over Darkwood had (want hij houdt niet van duistere zaken en wil ze geen aandacht geven), en ook dit leek een zeer duidelijke kosmische hint dat niets van dit alles toeval is.

Ik begon de aanwijzingen die er al vanaf de eerste contactlegging via LinkedIn waren, samen te voegen en opeens zag ik ons samen geplaatst in een grote historische, maritime gebeurtenis in 1816. Als er zoiets als dit mogelijk is. Dit is misschien voor een later blog! Alle clichés terzijde, geluk en diepe ontroering overspoelden mij toen opeens alle puzzelstukjes in elkaar vielen en er deze duidelijke afbeelding verscheen. NU wist ik het zeker. Meneer Dark was slechts de aanleiding geweest voor mij om Henryk te vinden. Dresden! Dat ligt niet voor de hand, nietwaar! En mogelijk om, while at it, een nog immer duister element, Darkwood, ter discussie te stellen. Aan de wereld om hier wel of niets iets mee te doen. En ja, van begin tot eind, is Rob Nanninga hier dus in betrokken, Als soulmate!

Nu zijn we er bijna, maar nu begint de Kosmos ook zeer te dringen. Het Sophie verhaal:

Wat gaf mij de doorslag om met dit blog te komen? Weliswaar had ik verontwaardigd met de mogelijkheid van een “blog met onderzoekend karakter” lopen wapperen in die eenmalige, onverkwikkelijke uitwisseling met Meneer Dark & co, maar ik had maar niet geweten of ik dit nu wel of niet wilde en/of moest doen. Tot zich eind januari 2022 via social media Sophie bij mij meldde (volledige naam bij mij bekend, zij en ik hebben gekozen voor deze naam). Toen we met elkaar in contact kwamen, begon ze meteen met een “droom over Rob Nanninga” die zij al rond najaar 2019 had gehad, maar waarmee zij “nu pas” kwam, waarom wist ze zelf ook niet. Ze noemt Rob vaak Meneer Nanninga, ze doet me wat dat betreft denken aan de “astrale” Peter R. de Vries van 2014. Slechts in een paar zinnen van zowel Robs uiterlijk als gedrag in die droom, schilderde zij de droom, en, zelfs nu ik dat herlees, krijg ik onmiddellijk weer de instant herkenning: dit is echt, dit ís Rob. De inhoud van haar droom bewaar ik voor een blog met een licht (!) karakter, maar met mijn kennis van Rob Nanninga én mijn mensenkennis (opgedaan door levenservaring) wist ik meteen: dit zit goed, héél goed. Sophie en ik raakten daarop op een zeer leuke wijze aan de praat, maar groot was keer op keer mijn schok toen ze maar met zéér rake uitingen bleef komen. Ze is als het ware een zeer puur kanaal dat afwijkt van de gedragingen van de meeste ‘geringde’ mensen met hun gecultiveerde reacties. Het ongelooflijke was dat Sophie tot op zeer recent slechts één Leeuwenharten-blog gelezen heeft, het laatste, en dat op mijn dringende verzoek, want zelfs dat had ze nog niet gedaan. Ze kende mij via mijn Parameter blogs en het Robbert van den Broeke verhaal. Zelfs foto’s en video’s van Rob Nanninga kende ze niet, in het verre verleden had ze misschien een fotootje van hem zien voorbij komen, maar verder niets. Ook wist ze zelfs in het geheel niets over mijn Darkwood activiteiten. Ik had haar op intuïtie gevraagd of ze misschien een tekening van Rob uit die droom voor me wilde maken. Tot mijn verrassing zei ze: “Ja, ik ga het proberen.” En daarop wilde ze dus ook niets meer over dit alles lezen noch zien, want ze wilde haar beeld uit de droom zo puur mogelijk laten blijven.

Op 15 februari zei ze op Signal, waarheen we onze conversatie hadden verplaatst, iets dermate triggerends bij mij, dat ik van het ene op het andere moment wist: Jawel, het blog over Darkwood moet er dus wél komen. Ze schreef namelijk, volkomen out of the blue, ik had haar in het geheel nog niets over Darkwood en Meneer Dark en Henryk verteld, ze had slechts opgepikt dat ik met ene Henryk in Dresden virtueel aan het daten was: (ik heb haar spelling, op wat interpunctie na, laten staan)

Dit is bizar! Bizar. Ik denk dat we elkaar kunnen ontmoeten. wth Ik had een soort iets met kampvuur voor me.

Jemig kan het niet in tekst uitleggen. Wtf is going on. Sorry kan het niet allemaal in tekst uitleggen.

Kom naar Dresden. Als je wilt geef ik je een persoonsalarm mee. (als die hendryk rare dingen wilt). Ik weet niet wat maar er is iets aan de hand!

En ze zei ook nog iets over: in het publiek en daarmee veilig afspreken met Henryk. Haar uitingen had ik al in toenemende mate met een zeer alert oog gelezen, maar bij mij viel er op dit moment een soort bom. Laten we het zo uitleggen, zonder de persoon van Sophie hier verder vrij te geven (dat komt ook misschien later, zij zegt daar nog? niet aan toe te zijn): zij heeft een zeer pure hersenstructuur – vergelijkbaar met die van mij denk ik eigenlijk -, haar dromen en indrukken worden niet gefilterd door de geijkte maatschappelijke ‘wensbaarheid en maakbaarheid’. Onmiddellijk maakte ik van haar uiting over het persoonsalarm de verbinding naar Meneer Dark en vlug legde ik haar nu uit dat er dus twee HVs zijn, een lichte en een duistere, en dat ze die verwarring meteen opgepikt moet hebben, immers: Henryk is een lichtwezen, een zeer lieve man, wat volgens mijn geüpdatete inzicht bepaald niet gezegd kan worden over Meneer Dark. Ik bracht ook Henryk op de hoogte hiervan. Het kwartje was opeens volledig gevallen: ik had met vuur lopen spelen, zonder dat de roze-gebrilde ik dat in de gaten had gehad. En dat vuur was het duistere Darkwood vuur. Rob Nanninga is erbij, via Sophie heeft hij een beslissende impuls gegeven.

Vanaf meet af aan was mij duidelijk dat ik met ‘het Darkwood ding’ bezig was als lichtfactor in de licht en duister strijd die op dit moment op de aarde in alle hevigheid woedt, alleen was het zaak het schaakbord en de schaakstukken op de juiste plaats te positioneren.

To Be Continued.

Stan Pluijmen
Stan Pluijmen

Who is Stan Pluijmen? “Recently I got this question with this YouTube clip. Stan Pluijmen has been involved in the Joran van der Sloot case for a long time, but remains relatively (very) unknown. How I came to this specific blog, you can read in previous blogs, the first blog dates from 2015.

Stan Pluijmen was born on January 16, 1989 in Geleen in Limburg. Alternative spelling of his name is “Stan Pluymen”. According to Stan’s reports, he met Joran van der Sloot in 2008. Both are avid poker players.

Stan Pluijmen, older photo

In 2009, Stan’s name surfaced for the first time in the media as the security consultant who discovered in 2008 that there was a pizzas-for-one-cent security leak at Just-Eat.nl. Nu.nl also reports about this case.

Murderous thoughts

Fast forward 2010: Van der Sloot had fled after interrogation in the Natalee Holloway case, and his thoughts and impulses about money, and his despair about the lack of it, grew ever greater. After his attempt to blackmail Beth Holloway in 2010, the FBI was on high legs regarding Joran. On the exact day, exactly five years after Natalee Holloway’s disappearance, on May 30, 2010, he killed Stephany Flores. Shortly before this act he had intensive contact with one “Stan”, this turns out to be Stan Pluijmen. It came out that Joran and Stan had wanted to extort a man with child pornography. According to Stan, he never intended to really extort that man. The extortion plan was intended to “help Joran van der Sloot from his murderous thoughts”, but Stephany Flores was still killed.

Stan was also questioned in the 2010 Stephany Flores case. As a direct result, he came under financial administration in 2011 and his computer and accessories were seized by the police.

 

Stan’s parrot medium

From 2012 Stan Pluijmen starts to manifest himself in a different way. Hoeven’s “medium” Robbert van den Broeke, who was exposed in 2005 as the “Genverbrander” fraud, starts sending hate mails to critics and Stan Pluijmen suddenly turns out to be his spokesman. Stan had found Robbert van den Broeke and me through publicity surrounding that case, among other things through my involvement in the FOK and the Genverbrander.nl forum (mine at the time). Stan lived with Robbert for a while in 2011. From 2012 it would turn out that I would become Van den Broeke’s biggest hate target. When asked what was the matter with Van den Broeke’s hate mails, Stan immediately came up with the standard answer: “There is a hacker, Robbert does not do this himself“.

What binds the Pluijmen-Van den Broeke-Van der Sloot trio? Stan’s involvement with Joran van der Sloot’s “secrets” became clear when not Stan Pluijmen, but his friend Robbert van den Broeke suddenly came up with fantastic stories about Natalee Holloway repeatedly since 2014, because, according to his own words, he had been paranormally informed of where her remains were, namely in “Grave 15 at the St. Anna Churchyard in Aruba“. Here too however, Ockam’s razor can apply. Because who was cooing what and in whose ear (and why)?

From 2013-2014, major paranormal claims were now made by the trio Joran van der Sloot-Robbert van den Broeke-Stan Pluijmen, among other things that Van den Broeke would have appeared as a ghost to Van der Sloot in his cell.

2013: ties Joran van der Sloot-Robbert van den Broeke

 

Through Van den Broeke emerged that in 2015 Stan Pluijmen had given 35,000 euros to Van der Sloot to finance his book. The fact that the media picked up on this as being Van den Broeke who gave the money to Joran (where should he get that from with his Wajong benefit?), and not Stan Pluijmen, contributed to the fact that Pluijmen was always out of harm’s way.

But the 2015-35,000 euros donation did not satisfy Van der Sloot, because he kept demanding more money from Pluijmen, and even threatened to throw “bombs”.

2015: Joran van der Sloot, letter to Stan Pluijmen (not to Robbert van den Broeke, as it seemed in the SBS6 media coverage). Source, Omroep Brabant and SBS6 Shownieuws (they reported about this more often)

Why did Joran van der Sloot strike such a crude tone against his apparent or actual benefactor Stan? And why did Stan give away so much money and how did he get it? Often heard was the claim of Van den Broeke and Pluijmen that criminals are also children of God, and that you should shower them with love, because hatred would only make them worse. Curious reports came to me, even that Stan Pluijmen had been to Aruba in 2005.

The Robbert-van-denBroeke-hate and threatening e-mail case, meanwhile, ran so high that Robbert van den Broeke was arrested in January 2016 and interrogated for six days. At least six people, including Dutch celebrities, had reported the crime.

IC3 Complaint

From California, where I assumed the American nationality in 2017, I had also filed a complaint with IC3 (internet crime department FBI) in January 2015, but I had not heard anything back.

Stan Pluijmen, who was co-suspect in the hate and threatening emails case, had left or fled to Malaga with his partner Alan exactly around Van den Broeke’s arrest date in 2016. After living there for about a year, he reported to the Dutch Police who questioned him, but let him go.

Received June 29, 2017
Money flows to Joran van der Sloot via Mary Hammer, Roy Boschman, (Stan’s former friend), A.O.M. Van der Sloot (Joran’s mother), and J.M. Sieradzka, now deceased grandmother of Alan Sieradzki (Stan Pluijmen’s husband)

For the eye of the outside world and certainly through my own blogs, the intimate connections in the devil’s fork: Joran van der Sloot-Stan Pluijmen-Robbert van den Broeke became increasingly clear. Stan kept dropping things into my mail or otherwise box, sometimes unintentionally, as in the case of the financial-sheet drop via Skype.

The case against Robbert van den Broeke was dropped “for lack of evidence”. The hate video clips by Van den Broeke alone seemed proof enough; but in October 2018, Van den Broeke was nevertheless acquitted and received compensation.

Crime journalists and tjakka guru

Then there is also the John van den Heuvel part who seems to have taken over from Peter R. de Vries in the Natalee Holloway case. Van den Heuvel never mentioned Stan Pluijmen’s full name and he never contacted me, although it seems that he was using the financial sheet of Joran van der Sloot, Joran van der Sloot prison photos, etc. for his research, which I published exclusively. The information I received through Stan was immediately picked up by crime reporters Martijn Mastenbroek and Vincent Verweij. I came with it in June 2017 (Twitter) and in August 2017 (blog) and John van den Heuvel in November 2018.

Stan Pluijmen about whether or not unintentional drop in my Skype box

At the end of 2017 it became clear that Dutch TV-“guru” celebrity Emile Ratelband wanted to go to Aruba with Robbert to open the aforementioned Grave 15 at the St. Anna Churchyard. This plan was canceled. Realistic suspicions about the reason may be that the fact that a high-ranking judge-in-training was the father of Joran and that the effect of the Natalee Holloway case: causing lack of tourism at the time, prompted intense tension among the Aruban police and authorities towards the outside world. In short: cooperation towards opening a grave is not to be counted on.

End of 2017: Emile Ratelband en Robbert van den Broeke

Light at the end of the tunnel

llan Hoekstra, NPO Radio 1

On April 14, 2020, I was approached by the American-Dutch journalist llan Hoekstra, who’s interested in the story Stan Pluijmen-Joran van der Sloot. Hoekstra hoped to be able to interview Stan in addition to me, and wanted me to ask Stan. I then emailed Stan for the first time in five years on April 22, 2020. All other “communication” was via Twitter. On April 25, 2020, I listened to exactly two years of unheard audios from Stan (I had stopped doing that for my own peace of mind) and only now heard that he told me that he cut (most) ties with Robbert van den Broeke and also Joran van der Sloot. Incidentally; the gentlemen do have some contact with each other now and then, and the initiative also comes from Joran, who recently turned to Stan for help again, because he allegedly had the Corona Virus.

Stan is making a clean sweep in 2018-2020 and tells me in emails, audios, and since September 2020 in several chats too, that he tricks online casinos. He also adds that the reason he keeps getting away with it is that the online casinos don’t want reputational damage. Joran threatened to make this known, threatening to “throw bombs” if Stan wouldn’t give him money anymore. By now “coming clean”, Pluijmen pierced Van der Sloot’s threatening balloon (“bomb”). Stan says he robs ruthless, rich casinos with the idea of becoming a kind of modern Robin Hood and insists that I accept his money as help. He swears that I can write whatever I want and that he regrets his past actions against me, including hacks.

With a few bumps in the road, it came to a first, many hours (Telegram) chat between Stan and me on September 9, 2020. / I will mark the next part with a different color, because not everything has been proven, but nevertheless it’s worth considering, because the fact is that there are intimate relations between Joran and Stan. /

Stan answered many of my questions in a series of chats in September 2020, and I’m finally starting to understand everything that has transpired in this case. Because I have been involved in this case for so long, I can judge whether something is consistent with the rest. I will disregard large parts of our chats here. Stan starts with, among other things, that his “money uncle” has died of Corona Virus. When I ask, also at a later point, for clarification, he only says: “You can enlarge what I can”. Furthermore, Stan continues to swindle online casinos using various tactics. To do so, he uses someone else’s (with permission) or fake IDs. He shows an ID of a lady in Balen that the casino had a problem with due to a Belgium-Netherlands discrepancy. He says he is no longer hacking individuals. Stan Pluijmen also tells how he is constantly approached by “friends” who ask for money and says that he is not happy about it, because they just burn it very quickly and without proper judgement and furthermore, get addicted to getting it. He talks about that time that he had 40K in his closet, he had taken 20K to Holland Casino “for fun” and won, and thus possessed 40K cash. It was then stolen by a friend [name known to me, CO] and subsequently claimed that he had withdrawn the 40K from the ATM. This friend, just like Joran van der Sloot, Robbert van den Broeke and Roy Boschman, but also Rachid, had received a lot of money from Stan in the past and became addicted to it. Rachid for example had gotten 100K according to Stan. Stan also mentions that he no longer wants to live in big houses, because that attracts the attention of thieves etc.. He states he owns a couple of expensive houses and notes he’s happy with these nest eggs, because they cannot be sniffed like cocaine. In response to my previous blog “The Volcano” Stan declares [and sends footage of this also] he got a huge bang in the head because “they” had read that Stan paid me a modest “compensation”, but he could not prove X [name known to me, CO] was behind it, and that he is even afraid that he and/or his husband Alan will be kidnapped for money. Pluijmen in addition still claims that he is a sweet, modern Robin Hood, but now only to people who really need it and can handle gifts wisely.

According to Stan Pluijmen, Joran van der Sloot was a recruiter of girls “who could earn some extra money” at a pimp. The day Natalee disappeared, he went to the beach with Natalee, they had taken GHB and it had come to unplanned sex. However, Natalee became seriously unwell and unconscious from the GHB. Joran then contacted his father and he [the father, CO] transported Natalee together with that / a pimp to the St. Anna Cemetery, and placed her in an existing grave [number 15]. However, they also threw a stone on her. Stan says: “Actually it’s just murder”. Pluijmen continues to insist that people look into that grave.

Stan says that he hacked Joran’s cell phone in 2013-2014, that he installed a trojan horse and that way came across information about Natalee Holloway. Stan and co had also hacked my cell phone in 2015. The year 2013-2014 also explains why, since 2014, Natalee Holloway suddenly became one of the premium spearheads of “medium” Robbert van den Broeke. Had Stan Pluijmen with premeditated thoughts whispered things in Robbert van den Broeke’s ears about about the St. Anna Churchyard, “Grave 15”, in order to reveal sensitive information supposedly via a paranormal way? Stan never seemed to like Natalee’s fate. Stan says it is possible that he told Robbert van den Broeke in a drunken state. He further mentions to have only been on vacation in Aruba (and not in 2005) and that Micha Romijn spread that rumor to me out of revenge, because he did not get money anymore from Stan.

 

I also asked Stan if he had been manipulating “paranormal” photos and videos with Robbert for years (see example below), but on this question he remained silent.

Stan Pluijmen
Stan Pluijmen

“Wie is Stan Pluijmen?” Onlangs kreeg ik deze vraag naar aanleiding van deze YouTube clip. Stan Pluijmen draait al een hele tijd mee in de Joran van der Sloot zaak, maar blijft relatief (erg) onbekend. Hoe ik tot dit specifieke blog gekomen ben, kunt u lezen in voorgaande blogs, het eerste blog dateert van 2015.

Stan Pluijmen wordt geboren op 16 januari 1989 te Geleen in Limburg. Alternatieve spelling van zijn naam is “Stan Pluymen”. Volgens Stans berichtgeving leerde hij Joran van der Sloot in 2008 kennen. Beide zijn verwoede pokeraars.

Stan Pluijmen, oudere foto

In 2009 komt Stans naam voor het eerst bovendrijven in de media als de securityconsultant die in 2008 ontdekte dat er een pizza’s-voor-één-cent-beveiligingslek was bij Just-Eat.nl. Ook Nu.nl maakt melding van deze zaak.

Moordgedachten

Fast forward 2010: Van der Sloot was na verhoren in de Natalee Holloway zaak op de vlucht geslagen, en zijn gedachten en impulsen over geld, en zijn wanhoop over het gebrek daaraan, werden steeds groter. Na zijn poging in 2010 Beth Holloway af te persen, was de FBI ernstig op hem aangeslagen. Op de dag precies, exact vijf jaar na de verdwijning van Natalee Holloway, op 30 mei 2010, doodde hij Stephany Flores. Kort voor deze daad had hij intensief contact met ene “Stan”, dit blijkt Stan Pluijmen. Er kwam naar buiten dat Joran en Stan een man hadden willen afpersen met kinderporno. Volgens Stan had het nooit in zijn bedoeling gelegen die man echt af te persen. Het afpersingsplan was bedoeld om “Joran van der Sloot van zijn moordgedachten af te helpen”, maar Stephany Flores vond dus alsnog de dood.

Ook Stan werd verhoord in de 2010-Stephany Flores zaak. Hij kwam als direct gevolg hiervan in 2011 onder financieel bewind te staan en zijn computer en toebehoren werden door de politie in beslag genomen.

Stans papegaai-medium

Vanaf 2012 begint Stan Pluijmen zich op een andere wijze te manifesteren. Hoevens “medium” Robbert van den Broeke, in 2005 door de mand gevallen als “Genverbrander“-oplichter, begint haatmails te sturen naar critici en Stan Pluijmen blijkt opeens zijn woordvoerder. Stan had Robbert van den Broeke en ook mij via publiciteit rondom die zaak gevonden, onder andere via mijn betrokkenheid op het FOK en het Genverbrander.nl forum (destijds van mij). Stan woonde in 2011 een poosje bij Robbert. Vanaf 2012 zou blijken dat ik Van den Broekes grootste haat doelwit zou worden. Op vragen wat er aan de hand was met de haatmails van Van den Broeke kwam Stan meteen met het standaard antwoord: “Er is een hacker, Robbert doet dit niet zelf“.

Wat bindt het trio Pluijmen-Van den Broeke-Van der Sloot? Stans betrokkenheid bij Joran van der Sloots “geheimen” werd duidelijk toen niet Stan Pluijmen, maar zijn vriend Robbert van den Broeke opeens herhaalde malen sinds 2014 met fantastische verhalen over Natalee Holloway kwam, omdat hij volgens eigen zeggen paranormaal had doorgekregen waar haar overblijfselen waren, namelijk in “Graf 15 op het St. Anna Kerkhof te Aruba“. Ook hier kan echter Ockam’s scheermes gelden. Want wie koerde wat en in wiens oor (en waarom)?

Vanaf 2013-2014 werden nu grote paranormale claims gedaan door het trio Joran van der Sloot-Robbert van den Broeke- Stan Pluijmen, onder andere dat Van den Broeke als geest aan Van der Sloot in diens cel zou zijn verschenen.

2013: banden Joran van der Sloot-Robbert van den Broeke

 

Via Van den Broeke kwam in 2015 naar buiten dat Stan Pluijmen 35000 euro aan Van der Sloot gegeven zou hebben om diens boek te financieren. Het gegeven dat de media dit oppikten als zijnde Van den Broeke die het geld gaf aan Joran (waar zou hij dat vandaan moeten halen met zijn Wajong uitkering?), en niet Stan Pluijmen, droeg bij aan het feit dat Pluijmen steeds maar weer buiten schot bleef.

Maar de 2015-35000 euro gift stemde Van der Sloot niet tevreden, want hij bleef maar meer geld eisen van Pluijmen, en dreigde zelfs met “bommen” te gaan gooien.

2015: Joran van der Sloot, brief aan Stan Pluijmen (niet aan Robbert van den Broeke, zoals het in de SBS6 media verslaggeving leek). Bron, Omroep Brabant en SBS6 Shownieuws (zij berichtten hier vaker over)

Waarom sloeg Joran van der Sloot zo’n grove toon aan tegen zijn schijnbare of daadwerkelijke weldoener Stan? En waarom gaf Stan zoveel geld weg en hoe kwam hij daaraan? Veelgehoord was de claim van Van den Broeke en Pluijmen dat ook misdadigers kinderen zijn van God, en dat je ze met liefde moet overstelpen, want haat zou ze alleen maar slechter maken. Er kwamen curieuze berichten naar mij toe, zelfs dat Stan Pluijmen in 2005 op Aruba was geweest.

De Robbert-van-denBroeke-haat- en dreigmail-zaak liep ondertussen zo hoog op dat Robbert van den Broeke in januari 2016 gearresteerd werd en zes dagen verhoord. Minstens zes mensen, waaronder bekende Nederlanders, hadden aangifte gedaan.

IC3 klacht

Vanuit Californië, waar ik in 2017 de Amerikaanse nationaliteit aannam, had ik zelf ook in januari 2015 bij IC3 (internetcrime afdeling FBI) een aanklacht neergelegd, maar daar niets meer op teruggehoord.

Stan Pluijmen die medeverdachte in de haat- en dreigmails zaak was, was precies rond Van den Broekes arrestatiedatum in 2016 samen met zijn partner Alan naar Malaga vertrokken dan wel gevlucht. Na daar ongeveer een jaar gewoond te hebben, meldde hij zich bij de Nederlandse Politie die hem verhoorde, maar liet gaan.

29 juni 2017 Ontvangen
Geldstromen naar Joran van der Sloot via Mary Hammer, Roy Boschman, (Stans voormalige vriend), A.O.M. Van der Sloot (Jorans moeder), en inmiddels overleden J.M. Sieradzka, de oma van Alan Sieradzki (Stan Pluijmens echtgenoot)

Voor het oog van de buitenwereld en toch ook zeker via mijn eigen blogs werden de innige verbindingen in de duivelsvork: Joran van der Sloot-Stan Pluijmen-Robbert van den Broeke steeds duidelijker. Stan bleef maar dingen in mijn mail of anderszins -box droppen, soms ook onbedoeld, zoals in het geval van de financial-sheet drop via Skype.

De zaak tegen Robbert van den Broeke werd geseponeerd “wegens gebrek aan bewijs”. De haat-videoclips van Van den Broeke alleen al leken bewijs genoeg; maar in oktober 2018 werd Van den Broeke desondanks vrijgesproken en kreeg een schadevergoeding.

Misdaadjournalisten en tjakka goeroe

Er speelt tevens het John van den Heuvel gedeelte die het stokje van Peter R. de Vries in de Natalee Holloway zaak lijkt overgenomen te hebben. Van den Heuvel noemde nooit Stan Pluijmens volledige naam en hij legde nooit contact met mij, ofschoon het erop lijkt dat hij de financial sheet van Joran van der Sloot, Joran van der Sloot gevangenisfoto’s enz die ik, via Stan ontvangen, als eerste publiceerde, gebruikte voor zijn onderzoek. De informatie die ik via Stan kreeg, werd wel meteen opgepakt door crime-reporters Martijn Mastenbroek en Vincent Verweij. Ik kwam er in juni 2017 (Twitter) en augustus 2017 (blog) mee en John van den Heuvel in november 2018.

Stan Pluijmen over de al dan niet onbedoelde drop in mijn Skype box

Eind 2017 werd duidelijk dat Emile Ratelband met Robbert naar Aruba wilde om het genoemde Graf 15 op het St. Anna Kerkhof te openen. Dit plan werd afgeblazen. Realistische vermoedens omtrent de reden mogen luiden dat het feit dat een hooggeplaatste rechter-in-opleiding de vader van Joran was en dat het effect van de Natalee Holloway zaak: het toen uitblijvende toerisme, zorgden voor een intens spanningsveld bij de Arubaanse politie en autoriteiten richting de buitenwereld. Kortom: op medewerking richting het openen van een graf hoeft niet gerekend te worden.

Eind 2017: Emile Ratelband en Robbert van den Broeke

Licht aan het einde van de tunnel

Op 14 april 2020 werd ik door de Amerikaans-Nederlandse journalist llan Hoekstra benaderd, die geïnteresseerd bleek in het verhaal Stan Pluijmen-Joran van der Sloot. Hoekstra hoopte naast mij ook Stan te kunnen interviewen, en wilde wel dat ik het aan Stan zou vragen. Ik mailde Stan daarop voor het eerst sinds vijf jaar op 22 april 2020. Alle andere “communicatie” was via Twitter gegaan. Op 25 april 2020 beluisterde ik precies twee jaar aan onbeluisterde audio’s van Stan (ik was daarmee gestopt voor mijn eigen gemoedsrust) en hoorde nu pas dat hij vertelde met Robbert van den Broeke en ook Joran van der Sloot gebroken te hebben. Overigens hebben de heren toch wel af en toe wat contact met elkaar, en het initiatief komt ook van Joran, die recent weer bij Stan aanklopte voor hulp, nu weer omdat hij het Corona Virus zou hebben.

Stan maakt in 2018-2020 schoon schip bij mij en vertelt in mails, audio’s en sinds september 2020 ook diverse chats aan mij dat hij online casino’s trukeert. De reden dat hij er steeds mee weg komt, aldus Stan, is dat de casino’s geen reputatieschade willen. Stan zegt dat Joran dreigde zijn casino-activiteiten bij de pers te onthullen. Door nu zelf “schoon schip” te maken, prikt Pluijmen in ieder geval die dreig-ballon (“bom”) van Van der Sloot door. Stan zou niets en niemand ontziende, rijke casino’s beroven met het idee een soort moderne Robin Hood te worden. Ook blijft hij aandringen dat ik zijn geld aanneem als hulp. Hij bezweert dat ik kan schrijven wat ik wil en dat hij spijt heeft van zijn vroegere daden richting mij, waaronder hacks.

Met het een en ander aan bumps in the road kwam het op negen september 2020 tot een eerste, urenlange (Telegram) chat tussen Stan en mij. / Het volgende deel markeer ik met een andere kleur, omdat niet alles bewezen is, maar mijns inziens is het wel het overwegen waard, omdat het feit is dat er intieme betrekkingen tussen Joran en Stan zijn. /

Stan heeft veel van mijn vragen beantwoord in een aantal chats in september 2020, en ik begin eindelijk te begrijpen wat er in deze zaak is voorgevallen. Een groot deel van onze chats laat ik hier verder buiten beschouwing. Stan begint er onder andere mee dat zijn “geldoom” aan Corona Virus is overleden. Als ik vraag naar verduidelijking zegt hij: “Je kan wat ik kan uitvergroten”. Verder tilt Stan nog steeds online casino’s onder gebruikmaking van diverse tactieken. Met dat doel gebruikt hij andermans (met toestemming) of fake IDs. Hij toonde een ID van een dame in Balen waar het casino een probleem mee had wegens een België-Nederland discrepantie. Hij zegt geen individuele personen meer te hacken. Stan Pluijmen vertelt ook hoe hij voortdurend wordt benaderd door “vrienden” die om geld vragen en zegt daar niet blij mee te zijn, omdat ze er niet mee om kunnen gaan en het alleen maar over de balk gooien. Hij vertelt een keer 40K in zijn kast te hebben liggen, hij had “voor de grap” 20K naar Holland Casino meegenomen en gewonnen en had dus 40K cash. Daarop werd dat gestolen door een vriend [naam bekend bij CO], en hij had vervolgens beweerd dat hij dat geld gepind had. Deze vriend had, net als Joran van der Sloot, Robbert van den Broeke en Roy Boschman, maar ook Rachid, in het verleden veel geld van Stan gekregen en was daar verslaafd aan geraakt. Zo heeft Rachid bijvoorbeeld volgens Stan 100K gekregen. Stan zegt niet meer in grote huizen te willen wonen, omdat dat de aandacht trekt van dieven enz. Hij vertelt wel een paar dure huizen te bezitten en zegt daar blij mee te zijn als appeltje voor de dorst, want huizen kun je niet opsnuiven zoals cocaïne. Naar aanleiding van mijn vorige blog “De Vulkaan” vertelt Stan [en stuurt tevens beeldmateriaal] een fikse klap gehad te hebben, omdat “ze” gelezen hadden dat Stan mij een bescheiden “schadevergoeding” had gestort, maar hij kon niet bewijzen dat het van X kwam [naam bekend bij CO], en dat hij zelfs bang is dat hij en/of zijn man Alan ontvoerd worden voor geld. Pluijmen zegt nog steeds dat hij een lieve, moderne Robin Hood is, maar nu alleen voor mensen die het echt nodig hebben en die zuiver met giften kunnen omgaan.

Volgens Stan Pluijmen was Joran van der Sloot een recruiter van meisjes “die wat konden bijverdienen” bij een pooier. Op de dag dat Natalee verdween, was hij naar het strand gegaan met Natalee, ze hadden GHB gebruikt en het was tot ongeplande seks gekomen. Natalee werd echter ernstig onwel van de GHB en raakte buiten westen. Hierop nam Joran contact op met zijn vader en die transporteerde Natalee samen met die/een pooier naar het St. Anna Kerkhof, en plaatste haar in een bestaand graf [nummer 15]. Echter gooiden ze ook nog een steen op haar. Stan zegt: “Eigenlijk is het gewoon moord”. Pluijmen blijft aandringen dat er in dat graf gekeken wordt.

Stan zegt dat hij in 2013-2014 Jorans mobieltje gehackt had, hij had een trojan horse geïnstalleerd en was volgens zeggen op die manier op dingen gestoten over Natalee Holloway. Stan en co hadden in 2015 ook mijn mobieltje gehackt. Het jaartal 2013-2014 verklaart ook waarom sinds 2014 Natalee Holloway opeens een van de blijvende speerpunten van “medium” Robbert van den Broeke werd. Had Stan Pluijmen Robbert van den Broeke met voorbedachte rade zaken over het St. Anna Kerkhof, “Graf 15” ingefluisterd om zo gevoelige informatie zogenaamd via paranormale wijze bekend te maken? Stan leek het lot van Natalee nooit lekker te zitten. Stan zegt dat het mogelijk is dat hij het Robbert van den Broeke in beschonken toestand vertelde. Hij zegt verder alleen in Aruba te zijn geweest op vakantie (en dus niet in 2005) en dat Micha Romijn dat gerucht uit woede naar mij had verspreid omdat hij geen geld meer van Stan kreeg.

 

Ik vroeg in de chat ook aan Stan of hij inderdaad jarenlang (zie voorbeeld hieronder) met Robbert “paranormale” foto’s en video’s getrukeerd heeft, maar op deze vraag bleef het stil.

As loyal visitors to my website know, I have been working on the Hoeven “spiritual medium” Robbert van den Broeke (born 1980) case since 2005. Maybe you remember the Genverbrander case? Right, that was the blunder of the “medium” from Hoeven and “Genverbrander” even made it to Dutch Word of the Year 2005. In 2012 Stan Pluijmen (born 1989) joined this story. Pluijmen was for a long time the best friend of Van den Broeke, but also of Joran van der Sloot (born 1987). Stan Pluijmen has told me this year, 2020, that he broke up with both Van den Broeke and Van der Sloot, which of course does not mean that no new things will be added.

And it shows, now that according to international reports Van der Sloot has contracted the dreaded coronavirus under the extremely unsanitary conditions in the prison in Peru. Stan Pluijmen has given Joran van der Sloot a lot of money in the past, that information also came to me via Stan and then in the public domain. Furthermore, Stan Pluijmen kept hammering on the location he suggested of the alleged remains of Natalee Holloway: grave number 15 in the St. Anna cemetery in Aruba. There are a striking number of meanders in this complex story.

Meanders
Meanders, courtesy Robert Hodgin

Stan also sent me this clip exclusively, so it can be said that a lot of material came to me through Stan and then in the general press:

As said, Stan Pluijmen started emailing me in 2012, so Stan also sent and sends me authentic Joran van der Sloot photos, information about his finances (Stan said he sent that to me accidentally), and all kinds of other information, I even got two clips (clip1, clip 2) of Joran van der Sloot’s wife, Leydi Figueroa Uceda. That turned out to be orchestrated by Stan as “practical joke”, but the clips are authentic. I don’t know Joran van der Sloot and his (ex?) wife, only through Stan. The reason I added “ex” to “wife” is because I heard through Van den Broeke-Pluijmen that Joran and Leydi had split up, but I cannot find any official status about this.

That is how I got dragged along, and Stan continues to email me. I may and probably will follow up in a follow-up section on this site. From now on I will publish the material I receive in this case directly and first on this site. In the past, it mainly went through my Twitter account. Indeed, I was recently called a “journalist” by a “fellow” journalist, and yes, perhaps it is time to face this fact.

Successively I receive the following from Stan:

  • Received July 23, 2020: Screenshot of text message in which family of Leydi asks Stan Pluijmen for help because Joran van der Sloot is said to have coronavirus; usually this means aid in the form of money
  • Received July 27, 2020: Medical prescription Joran van der Sloot, medicines he gets now that he allegedly has the coronavirus
  • Received July 27, 2020: A photo of a kind of altar that Leydi made for her (ex) husband Joran van der Sloot
Screenshot text message Carol Figueroa to Stan Pluijmen
Screenshot text message Carol Figueroa to Stan Pluijmen
Joran van der Sloot "Corona virus medical prescription"
Joran van der Sloot “Corona virus medical prescription”

Googling these medical terms shows that the first two are indeed associated with Corona virus experimental treatment:

Azitromicina

Ivermectina

Prednisona

Leydi Figueroa "altar" for Joran van der Sloot
Leydi Figueroa “altar” for Joran van der Sloot

Some links Stan sent, one of which I already received from someone else:

Press notification in Peru
https://www.defensoria.gob.pe/defensoria-del-pueblo-se-debe-garantizar-salud-de-internos-y-trabajadores-de-penal-de-juliaca/
Press notification in Peru https://www.defensoria.gob.pe/defensoria-del-pueblo-se-debe-garantizar-salud-de-internos-y-trabajadores-de-penal-de-juliaca/
Notifications in Peru, press translate while visiting link https://diariocorreo.pe/edicion/puno/el-coronavirus-llego-al-penal-de-juliaca-y-mata-un-reo-946084/
Notifications in Peru, press translate while visiting link https://diariocorreo.pe/edicion/puno/el-coronavirus-llego-al-penal-de-juliaca-y-mata-un-reo-946084/

This information may be reproduced by expressly mentioning this website and my name, so like this, or similar:

Source: Constantia Oomen via Parameter WordPress.

Shortcuts to Joran van der Sloot sections on this site (it is recommended to read the blogs chronologically):

Stan and Joran van der Sloot (2015, 2016)

SECOND HACK, PART 2, AND HOW IT RELATED TO JORAN VAN DER SLOOT (2015, 2016)

VIDEOS AND AUDIOS “HIGHLIGHTS” (2017)

The Hanger (whole blog) (2017)

The Devil’s Fork (more or less whole blog) ( 2018)

The Volcano, Stan, Alan and others (2020)

And last but certainly not least: The “Knaapje” Google drive with a lot of material, also about Joran van der Sloot

*** Add this site to your Favorites if you are interested in para fraud but also Joran van der Sloot! ***